სევპრამი - Sevpram 10მგ 28 ტაბლეტი

სევპრამი  10 მგ

პერორალური გამოყენებისათვის.

·   აქტიური ნივთიერება: 10 მგ ესციტალოპრამი.

·   დამხმარე საშუალებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა, კროსკარმელოზას ნატრიუმი, ჰიდროქსი პროპილ ცელულოზა, ტალკი, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიდროქსიპროპილ მეთილ ცელულოზა, პოლიოქსილ 40 სტეარატი, ტიტანის დიოქსიდი

პრეპარატის გამოყენების წინ, ყურადღებით წაიკითხეთ ეს ინსტრუქციის ფურცელი. მასში მოცემულია თქვენთვის მნიშვნელოვანი ინფორმაცია. ·   შეინახეთ ეს ინსტრუქციის ფურცელი. შეიძლება დაგჭირდეთ მისი ხელახლა წაკითხვა. ·   დამატებითი კითხვების შემთხვევაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს. ·   ეს პრეპარატი დაგენიშნათ თქვენ. არ მისცეთ ის სხვებს. ·   ამ პრეპარატის გამოყენების პერიოდში ექიმთან ვიზიტისას უთხარით ექიმს, რომ იღებთ ამ პრეპარატს. ·   ზუსტად დაიცავით აქ მოცემული ინსტრუქციები. არ გამოიყენოთ რეკომენდებულზე მაღალი ან დაბალი დოზა.

ამ ინსტრუქციის ფურცელში:

1. რა არის სევპრამი და რისთვის გამოიყენება

2. რა უნდა გაითვალისწინოთ სევპრამის გამოყენების წინ

3. სევპრამის მიღების წესი

4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები

5. სევპრამის შენახვის წესები

1. რა არის სევპრამი და რისთვის გამოიყენება

·   სევპრამი 10 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები, 10 მგ ესციტალოპრამის შემცველობით.

·   სევპრამი წარმოდგენილია 14, 28 და 56 ტაბლეტიან შეფუთვებში.

·   სევპრამი გამოიყენება მნიშვნელოვანი დეპრესიული მოვლენების, აგორაფობიით ან მის გარეშე მიმდინარე პანიკური აშლილობების, სოციალური შფოთვითი აშლილობის და გენერალიზებული შფოთვითი აშლილობის და ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის (OCD) დროს.

·   ესციტალოპრამი მიეკუთვნება ანტიდეპრესანტების ჯგუფს სახელწოდებით სელექციური სეროტონინის უკუ-მიტაცების ინჰიბიტორები. ეს პრეპარატები გავლენას ახდენენ სეროტონინის სისტემაზე თავის ტვინში და ზრდიან სეროტონინის დონეებს. სეროტონინის სისტემის დარღვევა მიიჩნევა დეპრესიის და მსგავსი დაავადებების განვითარების მნიშვნელოვან ფაქტორად.

იხილეთ ბლოგი: >სევპრამი – ეფექტიანი წამალი ფსიქიკური პრობლემების წინააღმდეგ

2. რა უნდა გაითვალისწინოთ სევპრამის მიღებამდე

არ გამოიყენოთ სევპრამი შემდეგი მდგომარეობების დროს:

·   უკუნაჩვენებია პაციენტებში ესციტალოპრამის ან მის შემადგენლობაში შემავალი ნებისმიერი სხვა დამხმარე ნივთიერების მიმართ;

·   არა-სელექტრიული შეუქცევადი მონოამინ ოქსიდაზა ინჰიბიტორების თანმხლები გამოყენება უკუნაჩვენებია აჟიტირების, ტრემორის, ჰიპერთერმიისა და სხვა სიმპტომებით მიმდინარე სეროტონინის სინდრომის განვითარების რისკის არსებობის გამო.

·    შექცევად მაო-A ინჰიბიტორებთან (მაგ. მოკლობემიდი) ან შექცევად არა-სელექტიურ მაო-ინჰიბიტორ ლინეზოლიდთან კომბინირებული გამოყენება უკუნაჩვენებია სეროტონინის სინდრომის განვითარების რისკის გამო’

·   პიმოზიდის თანმხლები გამოყენება.  

სევპრამი გამოიყენება სიფრთხილით შემდეგი მდგომარეობების დროს:

ქვემოთ მოცემული სპეციფიკური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები მოიცავს ყველა წამალს სეროტონინის უკუმიტაცების სელექტიური ინჰიბიტორების თერაპიულ კლასში (SSRIs).

გამოყენება ბავშვებში და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში

სევპრამის გამოყენება არ შეიძლება ბავშვებსა და 18 წლამდე ასაკი მოზარდებში. კლინიკურ კვლევებში, სუიციდთან დაკავშირებული ქცევები (სუიციდის მცდელობები და სუიციდალური აზრები) და მტრული დამოკიდებულება (ძირითადად აგრესია, ცვალებადი ქცევა, და გაღიზიანება) უფრო ხშირად აღინიშნებოდა ანტიდეპრესანტებით მკურნალ ბავშვებსა და მოზარდებში, ვიდრე პლაცებოთი მკურნალობისას. იმ შემთხვევაში, თ მკურნალობის შესახებ გადაწყვეტილება კლინიკურ საჭიროებას ეფუძნება, აუცილებელია პაციენტის მკაცრი მონიტორინგი სუიციდალური სიმპტომების განვითარებაზე. გარდა ამისა, ბავშვებისა და მოზარდებისათვის, ზრდასთან, მომწიფებასთან, კოგნიტიურ და ქცევით განვითარებასთან დაკავშირებული ხანგრძლივი უსაფრთხოების მონაცემები  არ არსებობს.

პარადოქსული შფოთვა

ზოგიერთი პაციენტს პანიკური აშლილობით შეიძლება გაძლიერებული შფოთვის სიმპტომები გამოუვლინდეს ანტიდეპრესანტული მკურნალობის დასაწყისში. აღნიშნული პარადოქსული რეაქციები ხშირად მკურნალობის დაწყებიდან პირველი ორი კვირის განმავლობაში ქრება. შესაძლო ანქსიოგენური ეფექტის შესამცირებლად, დაბალი საწყისი დოზა არის რეკომენდებული (იხ. პუნქტი 4.2).

შეტევები

პრეპარატი უნდა მოიხსნას კრუნჩხვების მქონე ყველა პაციენტში. SSRIs არ გამოიყენება არასტაბილური ეპილეფსიის მქონე პაციენტებში, ხოლო კონტროლირებული ეპილეფსიის მქონე პაციენტები მკაცრი კონტროლის ქვეშ უნდა იყვნენ. კრუნჩხვების სიხშირის გაზრდისას SSRIs უნდა მოიხსნას.

მანია

SSRIs სიფრთხილით გამოიყენება მანია/ჰიპომანიის ანამნეზის მქონე პაციენტებში. მანიაკალურ ფაზაში შესვლისას, SSRI უნდა მოიხსნას.

დიაბეტი

SSRI მკურნალობამ დიაბეტის მქონე პაციენტებში შეიძლება შეცვალოს გლიკემიური კონტროლი (ჰიპოგლიკემია ან ჰიპერგლიკემია). ინსულინის და/ან პერორალური ჰიპოგლიკემიური პრეპარატის დოზას შეიძლება კორექციას დასჭირდეს.

სუიციდალური აზრები ან კლინიკური გაუარესება

დეპრესია დაკავშირებულია სუიციდალური აზრების, თვით-დაზიანების და სუიციდის (სუიციდთან-დაკავშირებული მოვლენები) რისკის მატებასთან. აღნიშნული რისკი გრძელდება შესამჩნევი გაუმჯობესების დადგომამდე. გაუმჯობესებამდე აუცილებელია პაციენტების მკაცრი კონტროლი, ვინაიდან გაუმჯობესება შეიძლება არ გამოვლინდება მკურნალობის პირველი რამდენიმე ან მეტი კვირის განმავლობაში. ზოგადი კლინიკური პრაქტიკის შესაბამისად, სუიციდის რისკი შეიძლება გაიზარდოს გაუმჯობესების ადრეულ სტადიაზე.

სხვა ფსიქიატრიული მოვლენების დროს, ესციტალოპრამის დანიშვნისას, სუიციდალური მოვლენების რისკი შეიძლება გაიზარდოს. ასევე შეიძლება წარმოდგენილი იყოს მძიმე დეპრესიული აშლილობა. შესაბამისად, მძიმე დეპრესიული აშლილობის მქონე პაციენტების მკურნალობისას გამოიყენება იგივე უსაფრთხოების ზომები, რაც სხვა ფსიქიატრიული დაავადებების დროს.

ცნობილია, რომ სუიციდთან-დაკავშირებული მოვლენების ანამნეზის მქონე პაციენტებში ან პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობის დაწყებამდე შესამჩნევ სუიციდალურ აზრებს ავლენენ, არსებობს სუიციდალური აზრებისა და სუიციდის მცდელობის რისკი და მკურნალობის დროს საგულდაგულო მონიტორინგი არის აუცილებელი. 

ფსიქიატრიული დარღვევების მქონე მოზრდილ პაციენტებში ანტიდეპრესანტების პლაცებო-კონტროლირებული მეტა-ანალიზმა აჩვენა, რომ სუიციდალური ქცევის რისკი გაიზარდა 25 წლამდე პაციენტებში, პლაცებოსთან შედარებით. აუცილებელია მაღალი-რისკის პაციენტების მკაცრი კონტროლი, განსაკუთრებით მკურნალობის ადრეულ სტადიაზე და დოზის ცვლილების შემდგომ პერიოდში.

პაციენტები (და მომვლელები) გაფრთხილებულნი უნდა იყვნენ, რომ საჭიროა პაციენტის მონიტორინგი ნებისმიერ კლინიკურ გაუარესებაზე, სუიციდალურ ქცევაზე, ან აზრებისა და ქცევის უჩვეულო შეცვლაზე, და აღნიშნული სიმპტომების განვითარების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა დაუკავშირდნენ ექიმს. 

აკათიზია/ფსიქომოტურლი მოუსვენრობა

SSRI/SNRI-ს გამოყენება დაკავშირებულია აკათიზიის განვითარებასთან (ხასიათდება სუბიექტურად არასასიამოვნო ან ავადმყოფური მოუსვენრობით, რასაც ხშირად თან ახლავს მშვიდად ჯდომის ან დგომის უუნარობა). აღნიშნული ჩვეულებრივ მკურნალობის პირველი რამდენიმე კვირის განმავლობაში ვითარდება. აღნიშნული სიმპტომების მქონე პაციენტებში, დოზის მომატება შეიძლება საზიანო იყო.

ჰიპონატრიემია

SSRI იშვიათად იწვევს ჰიპონატრიემიას, რომელიც ჩვეულებრივ სრულდება მკურნალობის დასასრულს და შესაძლოა გამოწვეული იყოს ანტიდიურეზული ჰორმონის არაადექვატური სეკრეციით (SIADH). SSRIs სიფრთხილი გამოიყენება რისკ-ჯგუფის პაციენტებში, განსაკუთრებით ხანდაზმულებში, ციროზის მქონე პაციენტებში, ან პაციენტებში თანმხლები ჰიპონატრიემიით.

სისხლდენა

SSRI-ების გამოყენებისას შეინიშნებოდა ზედაპირული სისხლდენები, როგორიცაა ექკიმოზები და პურპურა. სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში SSRI-ების მიღებისას, განსაკუთრებით პერორალურ ანტიკოაგულენტებთან, ისეთ პრეპარატებთან ერთად მიღებისას, რომლებიც არღვევენ თრომბოციტების ფუნქციას (მაგ. ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებები და ფენოთიაზინები, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები, აცეტილსალიცლილის მჟავა და არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები (აასს-ები), ტიკლოპიდინი და დიპირიდამოლი) და პაციენტებში სისხლდენისადმი განვითარების მიდრეკილებით.

ელექტროკონვულსიური თერაპია

SSRIs და ელექტროკონვულსიური თერაპიის ერთად გამოყენების შესახებ კლინიკური გამოცდილება შეზღუდულია, ამიტომ, სასურველია სიფრთხილის გამოჩენა.

სეროტონინის სინდრომი

სიფრთხილე არის საჭირო, ესციტალოპრამის გამოყენებისას სეროტონერგიული ეფექტების მქონე პრეპარატებთან ერთად, როგორიცაა სუმატრიპტანი ან სხვა ტრიპტანები, ტრამადოლი და ტრიპტოფანი. იშვიათ შემთხვევებში, სეროტონინის სინდრომი დაფიქსირდა  პაციენტებში, რომლებიც SSRI-თან ერთად იღებდნენ სეროტონერგიულ სამკურნალო საშუალებებს. ამგვარი მდგომარეობის განვითარებაზე შეიძლება მიუთითებდეს ისეთი სიმპტომების კომბინაცია, როგორიცაა აგზნება, ტრემორი, მიოკლონუსი და ჰიპერთერმია. ასეთ შემთხვევაში SSRI-თი და სეროტონერგიული პრეპარატებით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და დაიწყოს სიმპტომატური თერაპია.

კრაზანას პრეპარატები

SSRI-სა და კრაზანას (hypericum perforatum) შემცველი მცენარეული პრეპარატების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს არასასურველი რეაქციების შემთხვევების ზრდა.

მკურნალობის შეწყვეტისას გამოვლენილი სიმპტომები

მკურნალობის შეწყვეტისას ხშირად ვლინდება სხვადასხვა სიმპტომები, განსაკუთრებით, როდესაც მკურნალობის შეწყვეტა ხდება უცებ და ერთბაშად (იხ. პუნქტი 4.8). კლინიკური კვლევებში მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ არასასურველი მოვლენები განვითარდა ესციტალოპრამით მკურნალ პაციენტთა დაახლოებით 25%-ში, ხოლო პლაცებოს ჯგუფის პაციენტების 15%-ში.

მკურნალობის შეწყვეტისას სიმპტომების განვითარების რისკი შეიძლება დამოკიდებული იყოს რამდენიმე ფაქტორზე, მათ შორის თერაპიის ხანგრძლივობასა და დოზაზე და დოზის შემცირების სიხშირეზე. ყველაზე ხშირად ვლინდება თავბრუსხვევა, სენსორული დარღვევები (მათ შორის პარესთეზია და ელექტროშოკის შეგრძნებები), ძილის დარღვევები (მათ შორის უძილობა და ინტენსიური სიზმრები), აღგზნება, შფოთვა, გულისრევა და/ან პირღებინება, ტრემორი, გონების დაბინდვა, ოფლიანობა, თავის ტკივილი, ფაღარათი, გულისცემის გახშირება, ემოციური არასტაბილურობა, გაღიზიანება და მხედველობის დარღვევები. ზოგადად, აღნიშნული სიმპტომები მსუბუქი ან ზომიერი ხასიათისაა, თუმცა ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება მძიმე ფორმით გამოვლინდეს.

აღნიშნული სიმპტომები ჩვეულებრივ მკურნალობის შეწყვეტიდან პირველი რამდენიმე დღის განმავლობაში ვლინდება, თუმცა მსგავსი სიმპტომების განვითარების იშვიათი შემთხვევები ფიქსირდება პაციენტებში, უნებლიე ჭარბი დოზირების შემდეგ.

აღნიშნული სიმპტომები ზოგადად ალაგდება 2 კვირაში, თუმცა ზოგიერთ პაციენტში ეს პერიოდი შეიძლება უფრო ხანგრძლივი იყოს (2-3 თვე ან მეტი). ამიტომ, რეკომენდებულია ესციტალოპრამით მკურნალობის შეწყვეტა მოხდეს თანდათან რამდენიმე კვირის ან თვის განმავლობაში, პაციენტის საჭიროების გათვალისწინებით.

გულის კორონარული დაავადება

შეზღუდული კლინიკური გამოცდილების გამო, სიფრთხილე არის აუცილებელი გულის კორონარული დაავადების მქონე პაციენტების მკურნალობისას.

სევპრამის გამოყენება საკვებთან და სასმელთან

შეწოვა თითქმის სრულია და არ არის დამოკიდებული საკვების მიღებაზე. სევრამის გამოყენება შეიძლება ერთჯერადი დოზით დღეში, საკვებთან ერთად ან კვებათა შორის შუალედში.

ესციტალოპრამსა და ალკოჰოლს შორის ფარმაკოდინამიკური ან ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედებანი არ აღინიშნება. მიუხედავად ამისა, სხვა ფსიქოტროპული პრეპარატების მსგავსად, ალკოჰოლთან ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის. 

ორსულობა

პრეპარატის გამოყენების წინ კონსულტაციისთვის მიმართეთ მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ზოგადი რეკომენდაციები

ორსულობის C კატეგორია.

ორსულობა 

ორსულობის დროს ესციტალოპრამის გამოყენების შესახებ არსებული კლინიკური ინფორმაცია შეზღუდულია. ესციტალოპრამით ვირთხებზე ჩატარებულბმა რეპროდუქციულმა ტოქსიურობის კვლევებმა უჩვენეს ემბრიო-ფეტოტოქსიური ეფექტები, თუმცა განვითარების მანკების სიხშირის ზრდა არ აღინიშნებოდა (იხ. პუნქტი 5.3).

სევპრამი ორსულობის დროს გამოიყენება აბსოლუტური საჭიროების შემთხვევაში, სარგებელი/რისკების გათვალისწინებით.

თუ, სევპრამით მკურნალობა ორსულობის გვიან სტადიამდე გრძელდება (განსაკუთრებით ბოლო ტრიმესტრში), აუცილებელია ახალშობილზე დაკვირვება. დაუშვებელია ორსულობის დროს პრეპარატის უცებ შეწყვეტა.

ორსულობის გვიან სტადიაზე SSRI/SNRI-ს გამოყენებისას ახალშობილებში შეიძლება გამოვლინდეს შემდეგი სიმპტომები: რესპირატორული დისტრესი, ციანოზი, აპნოე, კრუნჩხვები, სხეულის ტემპერატურის ცვალებადობა, კვების გაძნელება, ღებინება, ჰიპოგლიკემია, ჰიპერტონია, ჰიპოტონია, ჰიპერრეფლექსია, ტრემორი, მოუსვენრობა, გაღიზიანება, ლეთარგია, უწყვეტი ტირილი, ძილიანობა და ძილის გაძნელება. აღნიშნული სიმპტომები შეიძლება გამოწვეული იყოს სეროტონერგული ეფექტების ან პრეპარატის შეწყვეტით. შემთხვევათა უმრავლესობაში, გართულებები დაბადებისთანავე ან ხანმოკლე პერიოდში ვლინდებოდა (< 24 საათის).

ორსულობის დროს სელექტიური სეროტონინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორის (SSRI) გამოყენებისას არსებობს პოტენციურად რეზისტენტული ფილტვის ჰიპერტენზიის განვითარების საშიშროება.

თუ მკურნალობისას დადგა ორსულობა, დაუყოვნებლივ მიმართეთ კონსულტაციისთვის მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ძუძუთი კვება

პრეპარატის მიღების წინ კონსულტაციისთვის მიმართეთ მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ესციტალოპრამი სავარაუდოდ გამოიყოფა დედის რძეში.

მკურნალობის დროს ძუძუთი კვება რეკომენდებული არ არის.

ზეგავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

მიუხედავად იმისა, რომ ესციტალოპრამი გავლენას არ ახდენს გონებრივ ან ფსიქომოტორულ ფუნქციებზე, ნებისმიერმა ფსიქოაქტიურმა პრეპარატმა შეიძლება შეაფერხოს ადამიანის გონებრივი თუ ფიზიკური შესაძლებლობები. პაციენტებს უნდა ეცნობოთ ავტომობილებისა და მექანიზმების მართვის უნარზე ზემოქმედების პოტენციური რისკის შესახებ.

მნიშვნელოვანი ინფორმაცია სევპრამის ზოგიერთი დამხმარე ნივთიერების შესახებ

არ არსებობს.

კომბინირებული გამოყენება სხვა პრეპარატებთან

კონსულტაციისთვის მიმართეთ მკურნალ ექიმს, თუ იღებთ რომელიმე ქვემოთ მოცემულ პრეპარატს

ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები

უკუნაჩვენები კომბინაციები:

შეუქცევადი არა-სელექტიური მაო ინჰიბიტორები

მძიმე რეაქციები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც SSRI-ს იღებდნენ არასელექციური მონოამინის ოქსიდაზას ინჰიბიტორთან (მაოი) კომბინაციაში და პაციენტებში, რომლებმაც მაო ინჰიბიტორებით მკურნალობა დაიწყეს SSRI -ით მკურნალობის შეწყვეტისთანავე (იხ. პუნქტი 4.3). ზოგიერთ პაციენტში სეროტონინის სინდრომი განვითარდა (იხ. პუნქტი 4.8). ესციტალოპრამის გამოყენება არასელექტიურ შეუქცევად მაო ინჰიბიტორებთან ერთად უკუნაჩვენებია. ესციტალოპრამის მიღება შეიძლება შეუქცევადი მაო ინჰიბიტორებით მკურნალობის შეწყვეტიდან 14 დღის შემდეგ. ესციტალოპრამით მკურნალობა უნდა შეწყდეს არასელექტიური შეუქცევადი მაო ინჰიბიტორების მკურნალობის დაწყებამდე სულ მცირე 7 დღით ადრე.

შექცევადი, სელექციური მაო-A ინჰიბიტორი (მოკლობემიდი) 

სეროტონინის სინდრომის განვითარების რისკის არსებობის გამო, ესციტალოპრამის გამოყენება მაო-A ინჰიბიტორთან ერთად (მაგ. მოკლობემიდი) უკუნაჩვენებია (იხ. ასევე პუნქტი 4.3). აღნიშნული კომბინაციის გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში, მკურნალობის დაწყება რეკომენდებულია მინიმალური რეკომენდებული დოზით და შემდგომი კლინიკური დაკვირვებით.

შექცევადი, არა-სელექტიური მაო ინჰიბიტორი (ლინეზოლიდი)

ლინეზოლიდი, ანტიბიოტიკი, შექცევადი არა-სელექტრიური მაო ინჰიბიტორია.  ესციტალოპრამით მკურნალ პაციენტებში მისი გამოყენება არ შეიძლება. აღნიშნული კომბინაციის გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში, მკურნალობის დაწყება რეკომენდებულია მინიმალური რეკომენდებული დოზით და შემდგომი კლინიკური დაკვირვებით (იხ. პუნქტი 4.3).

შეუქცევადი, სელექტიური მაო-B ინჰიბიტორი (სელეგილინი)

სეროტონინის სინდრომის განვითარების რისკის გამო, სიფრთხილე არის აუცილებელი სელეგილინთან (შეუქცევადი მაო-B ინჰიბიტორი) კომბინირებისას. სელეგილინის დოზები დღეში 10 მგ-მდე უსაფრთხოა რაცემიული ციტალოპრამთან ერთად.

ესციტალოპრამის გამოყენება პიმოზიდთან კომბინაციაში უკუნაჩვენებია.

კომბინაციები, რომლებიც განსაკუთრებულ სიფრთხილეს მოითხოვენ

სელექტიური სეროტონინის უკუ-მიტაცების ინჰიბიტორი (SSRI), სელექტიური სეროტონინი/ნორადრენალინის უკუ-მიტაცების ინჰიბიტორი (SNRI) ჯგუფის პრეპარატების მიღებისას, შაკიკის მქონე პაციენტებში, 5-ჰიდროქსიტრიპტამინის რეცეპტორების აგონისტებმა შეიძლება გამოიწვიონ სეროტონერგული სინდრომი.

სეროტონერგული პრეპარატები

სეროტონერგულ პრეპარატებთან (მაგ. ტრამადოლი, სუმატრიპტანი და სხვა ტრიპტანები) ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სეროტონინის სინდრომის განვითარება.

პრეპარატები, რომლებიც ამცირებენ კრუნჩხვით ზღურბლს

SSRI შეუძლია შეამციროს კრუნჩხვითი ზღურბლი. სიფრთხილე არის აუცილებელია კრუნჩხვითი ზღურბლის შემცირების უნარის მქონე  სხვა პრეპარატებთან, ანტიდეპრესანტებთან (ტრიციკლური პრეპარატები, SSRI), ნეიროლეპტიკურ საშუალებებთან (ფენოთიაზინები, თიოქსანთენები, ბუტიროფენონები), მეფლოკინთან, ბუპროპიონთან და ტრამადოლთან ერთად გამოყენებისას.

ლითიუმი, ტრიპტოფანი 

ლითიუმთან ან ტრიპტოპანთან ერთად SSRI-ს გამოყენებისას აღინიშნა SSRI-ს ეფექტების გაზრდის შემთხვევები, ამიტომ, აღნიშნული კომბინაციის გამოყენება სიფრთხილით უნდა მოხდეს.

კრაზანას პრეპარატები

SSRI-ს და კრაზანას შემცველი მცენარეული საშუალებების ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს არასასურველი რეაქციების შემთხვევების მომატება (იხ. პუნქტი 4.4).

სისხლდენა

ესციტალოპრამისა და პერორალური ანტიკოაგულანტების ერთად გამოყენებისას შეიძლება აღინიშნოს ანტიკოაგულაციური ეფექტის ცვლილება. ესციტალოპრამის მიღების დაწყებისას ან შეწყვეტისას აუცილებელია კოაგულაციის კონტროლი იმ პაციენტებში, რომლებიც ანტიკოაგულაციურ თერაპიას იტარებენ (იხ. პუნქტი 4.4). 

ალკოჰოლი

ესციტალოპრამსა და ალკოჰოლს შორის ფარმაკოდინამიკური თუ ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის. თუმცა, სხვა ფსიქოტროპული საშუალებების მსგავსად, ალკოჰოლთან ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები

სხვა პრეპარატების ზეგავლენა ესციტალოპრამის ფარმაკოკინეტიკაზე

ესციტალოპრამის მეტაბოლიზმი უპირატესად განპირობებულია CYP2C19-ით. CYP3A4 და CYO2D6 ასევე ხელს უწყობენ მეტაბოლიზმს. მთავარი მეტაბოლიტის S-DCT (დიმეთილირებული ესციტალოპრამი) მეტაბოლიზმი ნაწილობრივ კატალიზდება CYP2D6-ით.

ესციტალოპრამის მიღებამ ომეპრაზოლთან 30 მგ დღეში ერთხელ (CYP2C19 ინჰიბიტორი) გამოიწვია ესციტალოპრამის პლაზმური კონცენტრაციების ზომიერი მომატება (დაახლოებით 50%).

ესციტალოპრამთან ერთად ციმეტიდინის მიღებამ დღეში ორჯერ 400 მგ დოზით (ზომიერად ძლიერი ზოგადი ფერმენტის ინჰიბიტორი) გამოიწვია ესციტალოპრამის პლაზმური კონცენტრაციის ზომიერი (დაახლოებით 70%) მომატება. შესაბამისად, სიფრთხილე არის CYP2C19 ინჰიბიტორებთან (ომეპრაზოლი, ესომეპრაზოლი, ფლუვოქსამინი, ლანსოპრაზოლი, ტიკლოპიდინი) ან ციმეტიდინთან კომბინირებისას. ესციტალოპრამის დოზის შემცირება შეიძლება აუცილებელი გახდეს გვერდითი ეფექტების მონიტორინგით.

ესციტალოპრამის ზეგავლენა სხვა სამკურნალო საშუალებების ფარმაკოკინეტიკაზე

ესციტალოპრამი CYP2D6-ის ინჰიბიტორია. სიფრთხილე არის საჭირო ესციტალოპრამის მიღებისას ისეთ სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ძირითადად მეტაბოლიზდება ამ ფერმენტით და რომლებსაც გააჩნიათ ვიწრო თერაპიული მაჩვენებელი, მაგ. ფლეკაინიდი, პროპაფენონი და მეტოპროლოლი (გულის უკმარისობის დროს გამოყენებისას) ან ზოგიერთი ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე მოქმედი პრეპარატი, რომლებიც ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP2D6-ით, მაგ. ანტიდეპრესანტები, როგორიცაა დეზიპრამინი, კლომიპრამინი და ნორტრიპტილინი ან ანტიფსიქოზური საშუალებები, როგორიცაა რისპერიდონი, თიორიდაზინი და ჰალოპერიდოლი. შეიძლება საჭირო გახდეს დოზის კორექცია.

დეზიპრამინთან ან მეტოპროლოლთან ერთად გამოყენებისას აღინიშნა ორივე CYP2D6 სუბსტრატის პლაზმური დონეების გაორმაგება.

In vitro კვლევებმა აჩვენებს, რომ ესციტალოპრამმა შეიძლება ასევე გამოიწვიოს CYP2C19-ის სუსტი ინჰიბირება. სიფრთხილე არის რეკომენდებული იმ საშუალებებთან ერთად გამოყენებისას, რომლებიც მეტაბოლიზდება CYP2C 19-ით. 

თუ ამჟამად იღებთ ან ბოლო დროს მიიღეთ ნებისმიერი რეცეპტით თუ ურეცეპტოდ გასაცემი პრეპარატი, გთხოვთ ამის თაობაზე აცნობოთ მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.

3. სევპრამის მიღების წესი

·   ინსტრუქციები სათანადო გამოყენების და დოზის/გამოყენების სიხშირის შესახებ:

სევპრამი ყოველთვის გამოიყენეთ ზუსტად ექიმის მითითების შესაბამისად. თუ დარწმუნებული არ ხართ, გადაამოწმეთ მკურნალ ექიმთან ან ფარმაცევტთან.

> 20 მგ დღიურ დოზებზე, მისი უსაფრთხოება დადგენილი არ არის.

მძიმე დეპრესიული მოვლენები, მიიღება 10 მგ დღეში ერთხელ. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის გათვალისწინებით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს მაქს. 20 მგ-მდე დღეში.

ანტიდეპრესანტის პასუხს ჩვეულებრივ 2-4 კვირა სჭირდება. სიმპტომების ალაგების შემდეგ, საჭიროა სულ მცირე 3 თვე პასუხის გასამყარებლად.

პანიკური აშლილობა აგორაფობიით ან მის გარეშე

საწყისი დოზა 5 მგ დღეში რეკომენდებულია პირველი კვირის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ შეიძლება 10 მგ დღიურ დოზაზე გადასვლა. შეიძლება დოზის გაზრდა მაქს. 20 მგ-მდე დღეში, პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის გათვალისწინებით.

მაქსიმალური ეფექტი მიიღწევა დაახლოებით 3 თვის შემდეგ. მკურნალობა რამდენიმე თვეს გრძელდება.

სოციალური შფოთვითი აშლილობა (სოციალური ფობია)

10 მგ დღეში ერთხელ. სიმპტომების მოსახსნელად ჩვეულებრივ 2-4 კვირა სჭირდება. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის გათვალისწინებით, დღიური დოზა შეიძლება შემცირდეს 5 მგ-მდე ან გაიზარდოს 20 მგ-მდე.

სოციალური შფოთვითი აშლილობა არის ქრონიკული დაავადება და პასუხის გასამყარებლად რეკომენდებულია 12 კვირიანი მკურნალობა.

რესპონდენტთა 6 თვიანი ხანგრძლი მკურნალობის კვლევისას, გამოვლინდა, რეციდივის თავიდან აცილების მიზნით, პასუხი ინდივიდუალურად უნდა შეფასდეს. მკურნალობის ეფექტი რეგულარული ინტერვალებით უნდა შეფასდეს.

სოციალური შფოთვითი აშლილობა სპეციფიკური პათოლოგიის ძალიან კარგად განსაზღვრული დიაგნოსტიკური ტერმინი და არ უნდა აგვერიოს ძლიერ სიმორცხვესთან. მედიკამენტოზური მკურნალობა იწყება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ აღნიშნული დაავადება მნიშვნელოვან ზეგავლენას ახდენს პროფესიულ და სოციალურ აქტივობაზე.

არსებული მკურნალობა არ იყო შედარებული კოგნიტიურ-ქცევით თერაპიასთან. მედიკამენტოზური მკურნალობა მკურნალობის საერთო სტრატეგიის ნაწილია.

ზოგადი შფოთვითი აშლილობა

საწყისი დოზა არის 10 მგ დღეში. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს მაქსიმუმ 20 მგ-მდე.

ხანგრძლივი მკურნალობა (20 მგ/დღეში) შეისწავლეს სულ მცირე 6 თვიან კვლევაში პაციენტებში, რომლებმაც მკურნალობას უპასუხეს. მკურნალობის ეფექტურობა და დოზა რეგულარული ინტერვალებით უნდა გადაფასდეს.

ობსესიურ-კომულსური აშლილობა (ოკა)

საწყისი დოზა არის 10 მგ დღეში. პაციენტის  ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს მაქსიმუმ 20 მგ-მდე დღეში.

ვინაიდან ოკა არის ქრონიკული დაავადება, პაციენტის მკურნალობა საკმარისი ხანგრძლივი უნდა იყოს, სიმპტომების მოხსნის უზრუნველსაყოფად.

მკურნალობის ეფექტურობა და დოზა რეგულარული ინტერვალებით უნდა გადაფასდეს.

მიღების წესი და გზა:

სევპრამის მიღება შეგიძლიათ უზმოზე ან ჭამის შემდეგ. ტაბლეტები გადაყლაპეთ წყლის მიყოლებით. არ დაღეჭოთ, ტაბლეტს მწარე გემო აქვს.

აუცილებლობისას, ტაბლეტები შეიძლება გაიყოს ორ ნაწილად, ბრტყელ ზედაპირზე ჭრილით. ტაბლეტები შეიძლება გაიყოს ორ ნაწილად საჩვენებელი თითის ორივე ბოლოში დაჭერით, როგორც ეს ნაჩვენებია სურათზე.

·   სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფები:

გამოყენება ბავშვებსა (18 წლამდე):

სევპრამის გამოყენება არ შეიძლება ბავშვებსა და 18 წლამდე ასაკის მოზარდებში.  დამატებითი ინფორმაციისთვის, იხილეთ პუნქტი 2 „სიფრთხილის ზომები სევპრამის გამოყენების წინ“.

გამოყენება ხანდაზმულებში (65 წლის ზემოთ):

მკურნალობის დასაწყისში, გამოიყენება უფრო დამალი მაქსიმალური დოზა, რაც რეკომენდებული დოზის ნახევარია, ხოლო შემდეგ უფრო დაბალი მაქსიმალური დოზა. სევპრამის ეფექტურობა სოციალური შფოთვითი აშლილობის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში შესწავლილი არ არის.

თირკმლის დარღვეული ფუნქცია

პაციენტებში თირმის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის დოზის კორექცია საჭირო არ არის. სიფრთხილე არის აუცილებელია თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (CLcr < 30 მლ/წთ) (იხ. პუნქტი 5.2).

ღვიძლის უკმარისობა

პაციენტებში ღვიძლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობით, რეკომენდებულია საწყისი დოზა 5 მგ მკურნალობის პირველი ორი კვირის განმავლობაში. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10 მგ-მდე დღეში. დოზის განსაკუთრებულად ფრთხილი ტიტრაცია რეკომენდებულია ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.

პაციენტები CYP2C19-ის ცუდი მეტაბოლიზმით

პაციენტებში CYP2C19-ის ცუდი მეტაბოლიზმით, რეკომენდებულია 5 მგ მიღება საწყისი დოზის სახით მკურნალობის პირველი ორი კვირის განმავლობაში. პაციენტის ინდივიდუალური პასუხის მიხედვით, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 10 მგ-მდე დღეში.

მკურნალობის ხანგრძლივობა:

შეიძლება რამდენიმე კვირა იყოს საჭირო იმისათვის, რომ თავი უკეთ იგრძნოთ. გააგრძელეთ სევპრამის მიღება, თუმცა, მდგომარეობის გაუმჯობესება რომ შენიშნოთ, გარკვეული დრო არის საჭირო.

არ შეცვალოთ თქვენი პრეპარატის დოზა ექიმთან კონსულტაციის გარეშე.

სევპრამი მიიღეთ ექიმის მიერ რეკომენდებული ხანგრძლივობით. თუ მკურნალობას შეწყვიტავთ ვადაზე ადრე, სიმპტომები შეიძლება კვლავ განვითარდეს. მკურნალობის გაგრძელება რეკომენდებულია მინიმიმ 6 თვე მას შემდეგ, რაც თავს კარგად იგრძნობთ.

თუ ფიქრობთ, რომ სევპრამის მოქმედება ძალიან ძლიერი ან სუსტია, მიმართეთ მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.

თუ მიიღეთ იმაზე მეტი სევპრამი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ:

თუ მიიღეთ იმაზე მეტი სევპრამი, ვიდრე უნდა მიგეღოთ, მიმართეთ მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ტოქსიკურობა

კლინიკური მონაცემები ესციტალოპრამის ჭარბი დოზირების შესახებ შეზღუდულია და ხშირ შემთხვევებში სხვა პრეპარატებთან კომბინირების ჭარბდოზირებას მოიცავს.  შემთხვევათა უმრავლესობაში სიმტომები იყო მსუბუქი ან საერთოდ არ გამოვლენილა.  ესციტალოპრამის ჭარბი დოზის მიღებისას მხოლოდ ესციტალოპრამით გამოწვეული ფატალური შემთხვევები იშვიათად გამოვლინდა. მხოლოდ ესციტალოპრამის 400-800 მგ დოზები ყოველგვარი მძიმე სიმპტომის განვითარების გარეშე მიიღება.

სიმპტომები

ესციტალოპრამის ჭარბი დოზირების სიმპტომები დაკავშირებელია ცენტრალ ნერვულ სისტემასთან (თავბრუს, ტრემორის და აღგზნების, სეროტონინის სინდრომის, კონვულსიებისა და კომის იშვიათი შემთხვევები), კუჭ-ნაწლავის სისტემასთან (გულისრევა/ღებინება), გულსისხლძარღვოვან სისტემასთან (ჰიპოტენზია, ტაქიკარდია, QT ინტერვალის გახანგრძლივება და არითმია) და ელექტროლიტებისა და სითხის წონასწორობასთან (ჰიპოკალიემია,ჰიპონატრიემია).

მკურნალობა

სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. საჭიროა საჰაერო გზების გამავლობის და საკმარისი რაოდენობის ჟანგბადის მიწოდების უზრუნველყოფა, რესპირატორული ფუნქციების შესასრულებად. პერორალური მიღებისთანავე აუცილებელია კუჭის გამორეცხვა და აქტივირებული ნახშირის გამოყენება. ზოგადი სიმპტომატური შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს აუცილებელია გულისა და სასიცოცხლო ნიშნების მონიტორინგი.

თუ დაგავიწყდათ სევპრამის გამოყენება:

არ მიიღოთ ორმაგი დოზა გამოტოვებული დოზის კომპენსირების მიზნით.

თუ დაგავიწყდათ დოზის მიღება და გაგახსენდათ დაწოლის წინ, მიიღეთ მაშინვე. გააგრძლეთ პრეპარატის მიღება შემდეგ დღეს. თუ გაგახსენდათ დოზის მიღება ღამით ან მეორე დღეს, გამოტოვეთ ეს დოზა და მკურნალობა გააგრძელეთ ჩვეული რეჟიმით.

ეფექტები, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს სევპრამით მკურნალობის შეწყვეტისას:

დაუშვებელია პრეპარატის უეცარი შეყვეტა. მოხსნის შესაძლო რეაქციების თავიდან აცილების მიზნით, ესციტალოპრამის მკურნალობა უნდა შეწყდეს დოზის თანდათანობითი შემცირებით სულ მცირე ერთი ან ორი კვირის განმავლობაში (იხ. პუნქტები 4.4 და 4,8). დოზის შემცირების და თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ არატოლერანტული სიმპტომების შემთხვევაში, საფიქრებელია წინა დანიშნული დოზის განახლება. შემდეგ, ექიმმმა შეიძლება გააგრძელოს დოზის თანდათანობითი შემცირება, თუმცა უფრო ნელა.

თუ გაქვთ რაიმე შეკითხვა ამ პრეპარატის გამოყენების შესახებ, ჰკითხეთ მკურნალ ექიმს ან ფარმაცევტს.

4. შესაძლო გვერდითი ეფექტები

გვერდითი მოვლენები უფრო ხშირად ვითარდება მკურნალობის პირველი ერთი ან ორი კვირის განმავლობაში. მათი სიმძიმე და სიხშირე ჩვეულებრივ მკურნალობის გაგრძელებასთან ერთად მცირდება.

SSRI-ს ცნობილი გვერდითი მოვლენები, ისევე როგორც პოსტ-მარკეტინგულ პრაქტიკაში დაფიქსირებული მოვლენები პლაცებო-კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევებში ან სპონტანურად გამოვლენილი, მოცემულია ორგანოთა სისტემური ჯგუფებისა და გამოვლენის სიხშირის მიხედვით ქვემოთ ცხრილში.

სიხშირე მიღებულია კლინიკური კვლევებიდან. სიხშირე შემდეგნაირად განისაზღვრება: ძალიან ხშირი (≥l/10); ხშირი (≥1/100, <1/10); არახშირი (≥1/1000, <1/100); იშვიათი (≥1/10,000, <1/1000); ძალიან იშვიათი (≥1/10000) ან უცნობი (არსებული მონაცემებით შეფასება ვერ ხერხდება).

	ძალიან ხშირი	ხშირი	არახშირი	იშვიათი	უცნობი
გამოკვლევები		წონის მატება	წონაში კლება		ღვიძლის ფუნქციური სინჯების ცვლილებები
გულის მხრივ დარღვევები			ტაქიკარდია	ბრადიკარდია
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ					თრომბოციტოპენია
ნერვული სისტემის დარღვევები		უძილობა, ძილიანობა, თავბრუ, პარესთეზია, ტრემორი	გემოს გაუკუღმართება, ძილის დარღვევა, სინკოპე	სეროტონინის სინდრომი	დისკინეზიური მოძრაობები, კომვულსიები
თვალის დარღვევები			მიდრიაზი, მხედველობის დარღვევა
ყურისა და შიდა ყურის დაავადებები			ხმაური ყურებში
სუნთქვის, გულმკერდისა და შუასაყრის დარღვევები		სინუსიტი, მთქნარება	ცხვირიდან სისხლდენა
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები	გულისრევა	ფაღარათი, შეკრულობა, ღებინება, პირის სიმშრალე	კუჭ-ნაწლავიდან სისხლდენა (სწორი ნაწლავიდან სისხლდენის ჩათვლით)
თირკმლისა და საშარდე გზების მხრივ					შარდის შეკავება
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები		გაძლიერებული ოფლიანობა	ჭინჭრის ციება, ალოპეცია, სიწითლე, ქავილი		ეკქიმოზები, ანგიოედემა
ჩონჩხკუნთოვანი დარღვევები, მყესის ქსოვილისა და ძვლების დარღვევები		ართრალგია, მიალგია
ენდოკრინული დარღვევები					ADH (ანტიდიურეზული ჰორმონი) დონის ცვლილება
მეტაბოლიზმისა და კვების დარღვევები		მადის დაქვეითება ან მომატება			ჰიპონატრიემია
სისხლძარღვების დარღვევები					ორთოსტატული ჰიპოტენზია
ზოგადი დარღვევები და მოვლენები გამოყენების ადგილებში		სისუსტე, ცხელება	შეშუპება
იმუნური სისტემის დარღევები				ანაფილაქსიური რეაქციები
ჰეპატობილიარული დარღვევები					ჰეპატიტი
რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები		მამაკაცები: ეიაკულაციის დარღვევები, იმპოტენცია	ქალები: მეტრორაგია, მენორაგია		ქალები: გალაქტორეა; მამაკაცები: პრიაპიზმი
ფსიქიატრიული დარღვევები		შფოთვა, მოუსვენრობა, უჩვეულო სიზმრებიმამაკაცები და ქალები	ბრუქსიზმი, აჟიტირება, გაღიზიანება, პანიკური შეტევები, გონების დაბინდვა	აგრესია, დეპერსონალიზაცია, ჰალუცინაციები	მანია, სუიციდალური აზრები და ქცევა

სუიციდუალური აზრდების და სუიციდალური ქცევის შემთხვევები ფიქსირდება ესციტალოპრამით მკურნალობის დროს ან მკურნალობის შეწყვეტისთანავე (იხ. პუნქტი 4.4).

SSRI თერაპიული ჯგუფის გვერდითი მოვლენები: ფსიქომოტორული მოუსვენრობა/აკათიზია და უმადობა.

პოსტ-მარკეტინგულ პერიოდში, აღინიშნება QT ინტერვალის გახანგრძლივების შემთხვევაში, უმთავრესად გულის დაავადების მქონე პაციენტებში. მიზეზობრივი კავშირი არ არის დადგენილი.

მკურნალობის შეწყვეტის სიმპტომები

SSRI/SNRI-ს უცებ შეწყვეტა ხშირად იწვევს მოხსნის სიმპტომებს. ყველაზე ხშირად ვითარდება შემდეგი მოვლენები: თავბრუ, სენსორული დარღვევები (პარესთეზიებისა და ელექტროშოკის შეგრძნების ჩათვლით), ძილის დარღვევები (უძილობისა და ინტენსიური სიზმრების ჩათვლით), აღგზნება ან შფოთვა, გულისრევა და/ან ღებინება, ტრემორი, გონების დაბინდვა, ოფლიანობა, თავის ტკივილი, ფაღარათი, გულისცემის აჩქარება, ემოციური ლაბილობა, მხედველობის დარღვევები. აღნიშნული მოვლენები ხშირად მსუბუქი და ზომიერია, და თავისით ქრება, თუმცა ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება იყოს მძმე და/ან უფრო ხანგრძლივი. შესაბამისად, ესციტალოპრამით მკურნალობის შეწყვეტა უნდა მოხდეს დოზის თანადათანობითი შემცირებით.

თუ განვითარდა ისეთი გვერდითი ეფექტი, რომელიც მითითებული არ არის ამ გამოყენების ინსტრუქციაში, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების რეპორტინგი

ნებისმიერი გვერდითი მოვლენის განვითარების შემთხვევაში, იყო ის აღწერილი წინამდებარე ინსტრუქციაში, თუ არა, მიმართეთ კონსულტაციისათვის მკურნალ ექიმს, ფარმაცევტს ან ექთანს.  გვერდითი ეფექტების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება ხელს შეუწყობს უფრო მეტი ინფორმაციის მოპოვებას თქვენ მიერ გამოყენებული პრეპარატის უსაფრთხოების შესახებ.

არ გამოიყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც აღნიშნულია შეფუთვაზე. არ გადააგდოთ ვადაგასული ან გამოუყენებელი მედიკამენტები! მიაწოდეთ გარემოს დაცვისა და ურბანიზაციის სამინისტროს შეგროვების სისტემას.

სევპრამის გამოყენება არ შეიძლება, პროდუქტის და/ან შეფუთვის დეფექტების არსებობის შემთხვევაში. 

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

ასევე, იხილეთ:>ციტაპრა ტაბ.10მგ N28