პრედა - Preda 2მგ 28 ტაბლეტი
აღწერა
პრედა ტაბ. 2 mg ესტრადიოლის ჰემიჰიდრატი
შემადგენლობა თითო ტაბლეტი შეიცავს
აქტიური ინგრედიენტი: ესტრადიოლის ჰემიჰიდრატი (EP)·························2.07 მგ
(2 მგ ესტრადიოლის ექვივალენტური).
დამხმარე ნივთიერებები (ცხოველური წარმოშობის): ლაქტოზას მონოჰიდრატი (მიღებულია ძროხის რძისგან).
დამხმარე ნივთიერებები (სითეზური საღებავები): FD&C ლურჯი No. 2, FD&C წითელი No. 40.
სხვა დამხმარე ნივთიერებები: მაგნიუმის სტეარატი, სიმინდის სახამებელი, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, ტალკი, ტაბლეტისჩანართი ლურჯი (59L916), პოვიდონი K30, პოლიეთილენგლიკოლი 400.
აღწერა
ლურჯი ფერის, მრგვალი ფორმის, აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები.
ჩვენება და გამოყენება
შემდეგი მდგომარეობები საჭიროებს ჩანაცვლებით თერაპიას ესტროგენებით:
1. ესტროგენის დეფიციტის სიმპტომები (მენოპაუზური დარღვევები).
2. მენოპაუზის შემდგომი ოსტეოპოროზის პროფილაქტიკა.
დოზირება და მიღების წესი
ესტრადიოლი მიიღება პერორალურად დღეში ერთხელ ან 2 მგ წყვეტის გარეშე.
თუ 2 მგ მიღებისას განვითარდა გვერდითი რეაქციები, უნდა მიიღოთ 1 მგ.
ქალებს, რომლებსაც ჩაუტარდათ ჰისტერექტომია და პოსტმენოპაუზურ პერიოდში მყოფ ქალებს პრეპარატის მიღება შეუძლიათ დაიწყონ დღის ნებისმიერ დროს. თუ თქვენ გაქვთ ნორმალური მენსტრუალური ციკლი, პრეპარატის მიღევა შეგიძლიათ დაიწყოთ მენსტრუალური ციკლის მეხუთე დღიდან, და ამ დროს ტარდება ესტროგენ-პროგესტოგენის კომბინირებული თერაპია.
სიფრთხილის ზომები
1. გაფრთხილება
1) ესტროგენმა შეიძლება გაზარდოს ენდომეტრიუმის ჰიპერპლაზიისა და ენდომეტრიუმის კიბოს განვითარების რისკი ქალებში პოსტმენოპაუზის დროს. ქალებისთვის, რომლებსაც არ გაუვლიათ პროცედურა, ჰისტერექტომიის დროს პროგესტოგენის ჰორმონის შეყვანა, რეკომენდებულია ექიმის მითითებების შესაბამისად, ესტროგენის ჩანაცვლებითი თერაპიით გამოწვეული ენდომეტრიუმის კიბოს რისკის შესამცირებლად. რეკომენდირებულია რეგულარული შემოწმების ჩატარება ხანგრძლივი მკურნალობის დროს.
2) პაციენტებში, რომლებიც 5 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში მკურნალობდნენ ესტროგენის შემცვლელი თერაპით, ძუძუს კიბოს განვითარების რისკი უმნიშვნელოდ იზრდება. ამიტომ, საჭიროა სარძევე ჯირკვლის რეგულარული გამოკვლევა, თვითდიაგნოსტიკა და, აუცილებლობის შემთხვევაში, შესაძლებელია ჩატარდეს მამოგრაფია.
3) ესტროგენის მიღებამ ძუძუს კიბოს ან ძვლის მეტასტაზური დაავადების მქონე პაციენტებში შეიძლება გამოიწვიოს მძიმე ჰიპერკალციემია. ასეთ შემთხვევებში საჭიროა პრეპარატის მიღების შეწყვეტა და შესაბამისი ზომების მიღება შრატში კალციუმის შესამცირებლად.
2. არ ინიშნება შემდეგ პაციენტებში
1) პაციენტები საეჭვო ან სარძევე ჯირკვლის შორსწასული კიბოთი და პაციენტები ძუძუს კიბოს ანამნეზით.
2) პაციენტები საეჭვო ან შორსწასული ესტროგენზე დამოკიდებული სიმსივნეებით (მაგ. ენდომეტრიუმის კიბო).
3) პაციენტები ღვიძლის ქრონიკული/მწვავე დაავადებით ან ღვიძლის დაავადებით ანამნეზში, რომლებსაც ღვიძლის ფუნქციის ტესტი არ უბრუნდება ნორმალურ მაჩვენებელს.
4) პაციენტები ღვიძლის მძიმე დისფუნქციით და ღვიძლის სიმსივნური დაავადებით.
5) პაციენტები პორფირიით.
6) პაციენტები არსებული ან ახლახან განვითარებული არტერიული თრომბოემბოლიით.(განსაკუთრებით სტენოკარდია, მიოკარდიუმის ინფარქტი).
7) პაციენტები ვენური თრომბოემბოლიით (მაგალითად, გულის ვენების თრომბოზი, ფილტვის ემბოლია), თრომბოფლებიტით ან შესაბამისი ანამნეზით.
8) პაციენტები, რომლებსაც აქვთ გულ-სისხლძარღვთა დაავადება ან შესაბამისი ანამნეზი ესტროგენის გამოყენების გამო.
9) პაციენტები ცერებროვასკულარული ან კორონარული არტერიის დაავადებით.
10) პაციენტები ნამგლისებრუჯრედოვანი ანემიით.
11) ლიპიდური მეტაბოლიზმის თანდაყოლილი დარღვევის მქონე პაციენტები.
12) დიაბეტიანი პაციენტები სისხლძარღვთა დეგენერაციით.
13) პაციენტები ორსულობის დროს სიყვითლით, მორეციდივე ქოლესტაზით ანამნეზში, მძიმე ქავილით, ორსულობის დროს ჰერპესით და ოტოსკლეროზით, რომელიც გაუარესდა ორსულობაში.
14) პაციენტები უცნობი გენეზის პათოლოგიური გენიტალური სისხლდენით.
15) ორსული ან პოტენციურად ორსული ქალები და მეძუძური ქალები.
16) პაციენტები ენდომეტრიუმის ჰიპერპლაზიით ან პაციენტები ჰისტერექტომიის გარეშე (ვისაც არ შეუძლია მიიღოს მხოლოდ ესტროგენის თერაპია პროგესტოგენის თერაპიის გარეშე).
17) ჰიპოფიზის სიმსივნის მქონე პაციენტები.
18) თირკმლის ან გულის მძიმე დაავადების მქონე პაციენტები.
19) პაციენტები თვალის სისხლძარღვთა დაავადებით.
20) პაციენტები, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის ან მისი კომპონენტების მიმართ.
21) პაციენტები დადგენილი თრომბოემბოლიით (მაგ. C პროტეინი, S ცილა ან ანტითრომბინის დეფიციტი).
22) იშვიათი გენეტიკური დაავადების - გალაქტოზას აუტანლობის მქონე პაცოენტები, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია (მხოლოდ ლაქტოზის შემცველი პრეპარატები).
3. შემდეგ პაციენტებში გამოიყენება სიფრთხილით
1) პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებათ ან წარსულში აღენიშნებოდათ ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ერთერთი მდგომარეობა მაინც, ასევე აღენიშნებოდათ გაუარესდა ორსულობის დროს, ან წარსულში უტარდებოდათ >ჰორმონალური თერაპია, საჭირებენ მკაცრი მონიტორინგის ჩატარებას.
(1) პაციენტები ლეიომიომით, ფიბრომით ან ენდომეტრიოზით.
(2) თრომბოემბოლიის რისკის ფაქტორის მქონე პაციენტები.
(3) ესტროგენ-დამოკიდებული სიმსივნის რისკის ფაქტორების მქონე პაციენტები (მაგ., თუ პაციენტის მშობლებს აქვთ სარძევე ჯირკვლის კიბო).
(4) პაციენტები ჰიპერტენზიით.
(5) ღვიძლის დაავადება (მაგ., ჰეპატოცელულარული ადენომა).
(6) შაქრიანი დიაბეტი.
(7) პაციენტები გაფანტული სკლეროზით.
(8) პაციენტები ქოლელითიაზით.
(9) შაკიკი ან (ძლიერი) თავის ტკივილი.
(10) სისტემური წითელი მგლურას მქონე პაციენტები.
(11) პაციენტები ეპილეფსიით.
(12) პაციენტები ასთმით.
(13) პაციენტები ოტოსკლეროზით.
2) დეპრესიის მქონე პაციენტები ან ანამნეზში დეპრესიით.
3) პაციენტები გულის ან თირკმლის ფუქციის დარღვევით.
4) პაციენტები ვარიკოზული დაავადებით.
5) პაციენტები სარძევე ჯირკვლის დაავადებით.
6) პაციენტები მცირე ქორეით.
7) პაციენტები ტეტანუსით.
8) თერაპიის დაწყებამდე რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტს უნდა ჩაუტარდეს მამოგრაფია და განმეორდეს შემდეგ რეგულარული ინტერვალებით.
9) ღვიძლის ფუნქციის გაუარესების შემთხვევაში, თუ თავიდან ვითარდება სიყვითლე, შაკიკი თავის ტკივილი ან მნიშვნელოვნად იმატებს არტერიული წნევა, თუ ხართ ორსულად (შეწყვიტეთ პრეპარატის მიღება და დაუყოვნებლივ აცნობეთ ექიმს).
10) პათოლოგიური ან არარეგულარული სისხლდენის შემთხვევაში (ენდომეტრიუმის გინეკოლოგიური გამოკვლევა).
11) თუ თქვენ ჩაგიტარდათ ოპერაცია (აუცილებელია პრევენციული ზომების მიღება პოსტოპერაციულ პერიოდში ვენური თრომბოემბოლიის განვითარების თავიდან აცილების მიზნით. თუ გეგმიური ქირურგიული ოპერაციის გამო მოსალოდნელია ხანგრძლივი იმობილიზაცია, ექიმმა უნდა განიხილოს ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის დროებით შეწყვეტა ოპერაციამდე 4-6 კვირით ადრე. მკურნალობა უნდა განახლდეს ოპერაციის შემდგომ, სრულად აღდგენის შემდეგ, თუ შესაძლებელია).
12) მაშინაც კი, თუ პაციენტს არ ჰქონია ანამნეზში ვენური თრომბოემბოლია, გასათვალისწინებელია, იგივე სისხლის ჯგუფის მქონე ადამიანის თრომბოზის ანამნეზი ახალგაზრდა ასაკში
13) ქალები, რომლებიც ხანგრძლივად ღებულობენ ანტითრომბულ თერაპიას (საჭიროაჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის სარგებელი და რისკის ზედმიწევნით შეფასება).
4. არასასურველი მოვლენები
კლინიკურ კვლევებში, სუბიექტების 10%-ზე ნაკლებს განუვითარდა პრეპარატის მიმართ გვერდითი რეაქციები.
ყველაზე ხშირად მოხსენებული გვერდითი მოვლენები იყო სარძევე ჯირკვლის მგრძნობელობის მომატება/მასტალგია, მუცლის ტკივილი, შეშუპება და თავის ტკივილი.
1) გვერდითი მოვლენები, რომლებიც განვითარდა ამ პრეპარატით მკურნალობისას, ჩამოთვლილია ქვემოთ.
|
|
ძალიან ხშირი (>1/10) |
ხშირი (>1/100, <1/10) |
არახშირი (>1/1,000, <1/100) |
იშვიათი (>1/10,000, <1/1,000) |
|
ფსიქიური სფერო |
|
დეპრესიული დარღვევები |
|
|
|
ნერვული სისტემა |
|
თავის ტკივილი |
|
|
|
ოკულარული სისტემა |
|
|
მხედველობის დარღვევები |
|
|
ვასკულარული სისტემა |
|
|
ფლებოთრომბიტი |
|
|
გასტროინტესტინალური სისტემა |
|
მუცლის ტკივილი, გულისრევა |
დისპეპსია, ღებინება, მეტეორიზმი, მუცლის შებერილობა,
|
|
|
ჰეპატობილიარული სისტემა |
|
|
ქოლელითიაზი |
|
|
კანი და კანქვეშა ქსოვილი |
|
|
გამონაყარი, ჭინჭრის ციება
|
|
|
ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილი |
|
ქვედა კიდურების სპაზმი |
|
|
|
რეპროდუქციული სისტემა და სარძევე ჯირკვალი |
|
სარძევე ჯირკვლის მგრძნობელობის მომატება, სარძევე ჯირკვლის ზომის მატება, მასტალგია |
|
|
|
მთლიანი სხეული და შეყვანის ადგილი |
|
შეშუპება |
|
|
|
გამოკვლევის შედეგები |
|
წონის მომატება |
|
|
2) პოსტმარკეტინგული მიმოხილვა
ზემოაღნიშნული გვერდითი მოვლენების გარდა, შემდეგი გვერდითი მოვლენები, რომლებიც სავარაუდოდ დაკავშირებულია ამ პრეპარატთან, იშვიათად იყო მოხსენებული სპონტანურად (<10,000). პოსტმარკეტინგული გამოკითხვებით ხშირად არასრულად მოხსენებულია უმნიშვნელო და კარგად ცნობილი გვერდითი მოვლენები, ამიტომ გამოვლენის სიხშირე უნდა იქნას განხილული ამ მოსაზრებების გათვალისწინებით.
- რეპროდუქციული სისტემა და სარძევე ჯირკვალი: არარეგულარული ვაგინალური სისხლდენა.
- ნერვული სისტემა: შაკიკის გაუარესება, ინსულტი, თავბრუსხვევა, დეპრესია.
- კუჭ-ნაწლავის სისტემა: დიარეა.
- კანი და კანქვეშა ქსოვილი: ალოპეცია.
- ტესტის შედეგები: არტერიული წნევის მომატება.
3) შემდეგი გვერდითი მოვლენები დაფიქსირდა სხვა ესტროგენების გამოყენებისას
- მიოკარდიუმის ინფარქტი, გულის შეგუბებითი უკმარისობა.
- ვენური თრომბოემბოლია (მაგ., გულისმიერი გენეზის მცირე მენჯის ფლებოთრომბიტი და ფილტვის ემბოლია).
- ნაღვლის ბუშტის დაავადება.
- კანი და კანქვეშა ქსოვილი: მელაზმა, მულტიფორმული ერითემა, ერითემა კვანძოვანი, ვასკულარული პურპურა, ქავილი.
- ვაგინალური კანდიდოზი.
- ესტროგენ-დამოკიდებული კეთილთვისებიანი ან ავთვისებიანი სიმსივნეები (მაგ. ენდომეტრიუმის კიბოს და ენდომეტრიუმის ჰიპერპლაზიის გაზრდილი რისკი ან დიდი ზომის საშვილოსნოს ფიბროიდები ქალებში, რომლებსაც არ გაუკეთებიათ ჰისტერექტომია).
- უძილობა.
- ეპილეფსია.
- ლიბიდოს დაქვეითება.
- ასთმის გაუარესება.
- დემენციის ნიშნები.
5. ზოგადი სიფრთხილე
1) პოსტმენოპაუზის სიმპტომების სამკურნალოდ ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპია უნდა დაიწყოს მხოლოდ იმ სიმპტომებისთვის, რომლებიც უარყოფითად მოქმედებენ ცხოვრების ხარისხზე. ყველა შემთხვევაში, მინიმუმ წელიწადში ერთხელ მკაცრად უნდა შეფასდეს რისკები და სარგებელი და ჩანაცვლებითი ჰორმონული თერაპია უნდა გაგრძელდეს მხოლოდ მაშინ, თუ სარგებელი აღემატება რისკს.
2) ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის დაწყებამდე ან განახლებამდე უნდა შეიკრიბოს სრული პირადი და საოჯახო ანამნეზი. აუცილებელია ფიზიკალური (მენჯის და ძუძუს ჩათვლით) შემოწმება და უკუჩვენებების და გამოყენებისას სიფრთხილის ზომების შესაბამისად გათვალისიწნება. მკურნალობის დროს რეკომენდებულია პერიოდული შემოწმებები, რომელთა სიხშირე და ხასიათი განისაზღვრება ინდივიდუალურად (მათ შორის, არტერიული წნევის კონტროლი, სარძევე ჯირკვლის, მუცლის, მენჯის ორგანოების კონტროლი და საშვილოსნოს ყელის ვაგინალური ნაცხი). ქალებს უნდა მიეცეთ რჩევა, რომ ძუძუს მხრივ (იხილეთ პუნქტი 5) ძუძუს კიბოს პარაგრაფი) რაიმე ცვლილებების შემჩნევისთანავე აცნობონ ექიმს ან ექთანს. კვლევები, მათ შორის, ინსტრუმენტული, მაგ. მამოგრაფია, უნდა ჩატარდეს მოქმედი აღიარებული სკრინინგ პრაქტიკების მიხედვით და მოდიფიცირდეს ინდივიდუალური კლინიკური საჭიროების შესაბამისად.
3) თუ თქვენ გაქვთ რომელიმე ქვემოთ ჩამოთვლილი სიმპტომი, ან თუ გამოგივლინდათ პუნქტ 2-ში ჩამოთვლთაგან რომელიმე სიმპტომი, პრეპარატი არ ინიშნება, და მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს.
- სიყვითლე ან ღვიძლის ფუნქციის გაუარესება
- არტერიული წნევის მნიშვნელოვნად მომატება
- მიგრენის ტიპის თავის ტკივილის დაწყება
- ორსულობა
- მხედველობის უეცარი დაქვეითება
4) ენდომეტრიუმის ჰიპერპლაზია: ენდომეტრიუმის ჰიპერპლაზიის და კარცინომას რისკი მატულობს, როდესაც მხოლოდ ესტროგენები მიიღება ხანგრძლივი დროის განმავლობაში.
პროგესტაგენის დამატებამ მინიმუმ 12 დღე ყოველ ციკლზე არაჰისტერექტომიულ ქალებში შეიძლება მნიშვნელოვნად შეამციროს ეს რისკი. პროგესტოგენებთან ერთად კომბინაციაში 2 მგ-ზე მეტი ესტრადიოლის მიღება ენდომეტრიუმის უსაფრთხოების მხრივ არ არის შესწავლილი.
შეიძლება განვითარდეს ძლიერი სისხლდენა და წვეთებით სისხლდენა მკურნალობის პირველი თვეების განმავლობაში ინტაქტური საშვილოსნოს მქონე ქალებში. თუ ძლიერი სისხლდენა ან წვეთებით სისხლდენა ვითარდება თერაპიიდან გარკვეული დროის შემდეგ ან გრძელდება მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ, უნდა დადგინდეს მიზეზი, ენდომეტრიუმის ბიოფსიის ჩატარებით, რომ გამოირიცხოს ენდომეტრიუმის ავთვისებიანობა. ესტროგენის სტიმულაციამ, რომლის წინააღმდეგაც არ მიიღება ზომები, შეიძლება გამოიწვიოს პრეავთვისებიანი ან ავთვისებიანი ტრანსფორმაცია ენდომეტრიოზის ნარჩენ კერებში. ამიტომ, განხილული უნდა იყოს პროგესტაგენების დამატება ესტროგენებით ჩანაცვლებით თერაპიაზე იმ ქალებში, რომლებსაც ენდომეტრიოზის გამო ჩატარებული აქვთ ჰისტეროქტომია, თუ ცნობილია, რომ მათ აქვთ ნარჩენი ენდომეტრიოზი.
ქალებში ჰისტერექტომიის გარეშე, ენდომეტრიუმის ჰიპერპლაზიის და ენდომეტრიუმის კიბოს რისკი იზრდება ესტროგენის გამოყენების ხანგრძლივობის ზრდასთან ერთად. ეპიდემიოლოგიური კვლევების მიხედვით, ენდომეტრიუმის კიბოს რისკის დიაგნოსტირების საუკეთესო შეფასება, 50-დან 65 წლამდე ასაკის ქალებში, რომლებიც არ ღებულობენ ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას, მოსალოდნელია დაახლოებით 1000-დან 5 შემთხვევაში. მკურნალობის ხანგრძლივობისა და ესტროგენის დოზის მიხედვით, ენდომეტრიუმის კიბოს რისკი გაიზარდა 2-დან 12-ჯერ, ვიდრე პაციენტებში, რომლებიც არ ღებულობდნენ ესტროგენს. პროგესტოგენების კომბინირება ესტროგენის მონოთერაპიასთან ერთად მნიშვნელოვნად ამცირებს ამ რისკს.
5) სარძევე ჯირკვლის კიბო: რიგი ეპიდემიოლოგიური კვლევებისა და რანდომიზებული პლაცებოზე კონტროლირებადი კვლევის მიხედვით (WHI, Woman's Health Initiative კვლევა), ძუძუს კიბოს მთლიანი რისკი გაიზარდა ჩანაცვლებადი ჰორმონალური თერაპიის ხანგრძლივობის გაზრდით ქალებში, რომლებიც ამჟამად გადიან ან რომლებმაც ცოტა ხნის წინ გაიარეს ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპია.
მხოლოდ ესტროგენით ჩანაცვლებითი ჰორმონის თერაპიის შემთხვევაში, ფარდობითი რისკი (RR) იყო 1.35 (95% სანდოობის ინტერვალი: 1.21 ~ 1.49) და 1.30 (95% სანდოობის ინტერვალი: 1.21 ~ 1.40) როგორც 51 ეპიდემიოლოგიური კვლევის შედეგები და MWS (Million Women Study) ეპიდემიოლოგიური კვლევის ორიგინალური მონაცემების ხელახალი ანალიზის მიხედვით მიღებული შედეგები. ესტროგენზე და პროგესტოგენზე დაფუძნებული ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის დროს, ეპიდემიოლოგიურმა კვლევებმა აჩვენა ძუძუს კიბოს განვითარების უფრო მაღალი საერთო რისკი, ვიდრე მხოლოდ ესტროგენით მკურნალობისას.
რანდომიზებული პლაცებო-ეპიდემიოლოგიური კვლევები, მათ შორის WHI და MWS პლაცებოზე კონტროლირებად კვლევებში, აჩვენა, რომ ქალები, რომლებიც წლების განმავლობაში იღებდნენ ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას ესტროგენით, ესტროგენ-პროგესტოგენით ან ტიბოლონით, ზრდის ძუძუს კიბოს რისკს. MWS კვლევაში, კონიუგირებული ცხენის ესტროგენების (CEE) ან ესტრადიოლის (E2) პროგესტოგენთან პერიოდულად ან მუდმივად იწვევდა ძუძუს კიბოს უფრო დიდ რისკს, პროგესტოგენის ტიპის მიუხედავად. არ იყო განსხვავება რისკში შეყვანის ტიპის მიხედვით. MWS ტესტმა აჩვენა, რომ სარძევე ჯირკვლის კიბოს რისკი უფრო მაღალი იყო ესტროგენ-პროგესტოგენზე დაფუძნებული ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის სხვადასხვა ტიპებს შორის (RR=2.00, 95% სანდოობის ინტერვალი: 1.88 ~ 2.12) მათთან შედარებით, ვინც არ იღებდა ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას, და იყო უფრო მაღალი, ვიდრე ესტროგენის მონოთერაპიის დროს (RR=1.30, 95% სანდოობის ინტერვალი: 1.21 ~ 1.40) ან ტიბოლონის დროს (RR=1,45, 95% სანდოობის ინტერვალი: 1,25 ~ 1,68).
ესტროგენ-პროგესტოგენზე დაფუძნებული ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის რისკის შეფასება (CEE+MPA) პლაცებოსთან შედარებით იყო 1,25 (95% სანდოობის ინტერვალი: 1,01 ~ 1,54) 5,6 წლის განმავლობაში WHI კვლევაში. MWS და WHI კვლევებში გამოთვლილი აბსოლუტური რისკი: MWS აფასებს განვითარებულ ქვეყნებში უკვე ცნობილი ძუძუს კიბოს საშუალო სიხშირეს:
- 50-დან 64 წლამდე ასაკის ქალების შემთხვევაში, რომლებიც არ იღებენ ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას, მოსალოდნელია, რომ 1000-დან დაახლოებით 32 ადამიანს დაუსვეს მკერდის კიბოს დიაგნოზი.
- დამატებითი ეპიდემიების რაოდენობა 1000 პაციენტზე, რომლებიც იღებენ მიმდინარე ან ახლო წარსულში ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას, მოსალოდნელია იყოს:
· პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ მხოლოდ ესტროგენით ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას, 0-დან 3-მდე (ოპტიმალური შეფასებით 1.5) 5 წლის განმავლობაში, 3-დან 7-მდე (ოპტიმალური 5) 10 წლის განმავლობაში.
· პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ ესტროგენ-პროგესტოგენის ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას, 5-დან 7-მდე (ოპტიმალური შეფასებ-ით 6) 5 წლის განმავლობაში, 18-დან 20-მდე (ოპტიმალური 19) 10 წლის განმავლობაში. WHI კვლევის მიხედვით სავარაუდოა, რომ სარძევე ჯირკვლის რვა ინვაზიური კიბოს დამატება 50-დან 79 წლამდე ასაკის ქალებში 5.6 წლიანი დაკვირვების შემდეგ გამოწვეულია ესტროგენ-პროგესტოგენის ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიით (CEE+MPA) (10,000 ქალი/წელიწადში).
ამ კვლევის მონაცემების შეფასებით ვარაუდობენ, რომ:
- დაახლოებით 1000 ქალს პლაცებოს ჯგუფში მოსალოდნელია 5 წლის განმავლობაში დაახლოებით 16 ინვაზიური სარძევე ჯირკვლის კიბოს დიაგნოსტირება.
- 1000 ქალისთვის, რომლებიც იღებენ ესტროგენ-პროგესტოგენის ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას (CEE+MPA), მოსალოდნელია, რომ დამატებითი ეპიდემიების რაოდენობა იქნება 0-დან 9-მდე (ოპტიმალური შეფასებით 4) 5 წლის განმავლობაში.
სარძევე ჯირკვლის კიბოს დამატებითი შემთხვევების სიხშირე ქალებში, რომლებიც იღებდნენ ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას, იყო მსგავსი იმ ქალებშიც, რომლებსაც ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის დაწყება მოხდა დანიშნულების დროს ასაკის მიუხედავად (45-დან 65 წლამდე).
ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის ყველა პროდუქტი გამოავლენს რისკებს გამოყენების პირველი რამდენიმე წლის განმავლობაში და გაზრდის მათ დოზირების პერიოდში, მაგრამ ისინი დაუბრუნდებიან საწყის დონეს რამდენიმე წლის მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ (ძირითადად 5 წლის შემდეგ).
WHI კვლევაში, კომბინირებული კონიუგირებული ცხენის ესტროგენების (CEE) და მედროქსიპროგესტერონის აცეტატის (MPA) ხანგრძლივი გამოყენება ასოცირდებოდა ძუძუს კიბოსთან, რომელიც იყო ოდნავ უფრო დიდი ზომის ვიდრე პლაცებოს გამოყენების შემთხვევაში და ჰქონდა უფრო ხშირი ლიმფური კვანძების კიბოს მეტასტაზები. ჩანაცვლებითი ჰორმონალურ თერაპიას, განსაკუთრებით ესტროგენ-პროგესტოგენურ თერაპიას, შეუძლია გაზარდოს მამოგრმების სიმკვრივე და, ზოგიერთ შემთხვევაში, შეიძლება უარყოფითი გავლენა იქონიოს სარძევე ჯირკვლის კიბოს რენტგენოლოგიურ დიაგნოზზე.
6) ვენური თრომბოემბოლიზმი: სისტემური ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპია ასოცირებულია ვენური თრომბოემბოლიზმის განვითარების უფრო მაღალ რისკთან, (მაგ, ღრმა ვენის თრომბოზი ან ფილტვის ემბოლიზმი). რანდომიზებულ კონტროლირებად კვლევებში და ეპიდემიოლოგიურ კვლევებში, პაციენტები, რომლებიც იღებდნენ ჩანაცვლებითი ჰორმონალურ თერაპიას, იყვნენ 2-3-ჯერ უფრო მაღალი რისკის ქვეშ, ვიდრე დანარჩენი. იმ პაციენტებში, რომლებიც არ იღებდნენ ჩანაცვლებით ჰორმონულ თერაპიას, ვენური თრომბოემბოლია აღინიშნებოდა 5 წლის განმავლობაში, სიხშირით 1000-დან 3 ქალი 50-59 წლის ასაკში და 1000-დან 8 ქალი 60-დან 69 წლამდე ასაკის. ჯანმრთელ ქალებში, რომლებიც რებულობენ ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას 5 წლის განმავლობაში, 1000-დან 2-6 (ოპტიმალური შეფასებით 4) ქალში 50-დან 59 წლამდე ასაკის და 1000-დან 5-15 (ოპტიმალური შეფასებით 9) ქალში 60-დან 69 წლამდე ასაკის, განვითარდა დამატებითი ვენური თრომბოემბოლია.
ასეთი მოვლენის განვითარების ალბათობა უფრო მაღალია ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის პირველ წელს, ვიდრე მოგვიანებით.
ვენური თრომბოემბოლიის ცნობილი რისკ-ფაქტორები მოიცავს სამედიცინო ისტორიას ან ოჯახურ ისტორიას, მძიმე სიმსუქნეს (BMI >30 კგ/მ2) და სისტემურ მგლურას ერითემატოზი (SLE).
ვარიკოზული ვენების ეფექტი ვენურ თრომბოემბოლიაზე ცნობილი არ არის.
ვენური თრომბოემბოლიის ან ცნობილი თრომბოზული მოვლენების მქონე პაციენტებს აქვთ ვენური თრომბოემბოლიის მომატებული რისკი.
ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის შედეგად შეიძლება გაზარდოს ეს რისკი. თრომბის წარმოქმნის ტენდენციის გამოსარიცხად აუცილებელია თრომბოემბოლიის ან განმეორებითი აბორტების ისტორიის ან ოჯახური ანამნეზის საფუძვლიანი შესწავლა.
ამ პაციენტებში ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპია უკუნაჩვენებია თრომბოზული ფაქტორების საფუძვლიან შეფასებამდე ან ანტიკოაგულანტული თერაპიის დაწყებამდე. თუ უკვე იღებთ ანტიკოაგულანტულ თერაპიას, ყურადღებით უნდა გაითვალისწინოთ ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის რისკები და სარგებელი.
ვენური თრომბოემბოლიის რისკი შეიძლება დროებით გაიზარდოს მუდმივი უმოძრაობის, სერიოზული ოპერაციის ან მძიმე ჭრილობების გამო. განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ოპერაციის შემდგომი ვენური თრომბოემბოლიის პრევენციას ყველა პაციენტში ოპერაციის შემდეგ.
თუ თქვენ არ მოძრაობთ თანმიმდევრულად გეგმიური ოპერაციის შემდეგ, განსაკუთრებით მუცლის ღრუს ან ორთოპედიული ოპერაციის შემდეგ, უნდა გაითვალისწინოთ ოპერაციამდე 4-დან 6 კვირით ადრე ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის დროებით შეწყვეტა. არ უნდა განაახლოთ მკურნალობა მანამ, სანამ სრულად ვერ შეძლებთ მოძრაობას. თუ გამოყენების დაწყების შემდეგ განვითარდა ვენური თრომბოემბოლია, პრეპარატის მიღება უნდა შეწყდეს.
პაციენტმა დაუყოვნებლივ უნდა აცნობოს ექიმს პოტენციური თრომბოემბოლიური სიმპტომების შესახებ (ფეხების მტკივნეული შეშუპება, გულმკერდის უეცარი ტკივილი, სუნთქვის გაძნელება).
7) გულის კორონარული დაავადება. რანდომიზებულ კლინიკურ კვლევებში, კონიუგირებული ცხენის ესტროგენების (CEE) და მედროქსიპროგესტერონის აცეტატის (MPA) უწყვეტი კომბინაციის გამოყენებამ არ მოახდინა სასარგებლო გავლენა გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე.
ორმა დიდმა კლინიკურმა კვლევამ, WHI და HERS (გულისა და ესტროგენის/პროგესტინის ჩანაცვლების კვლევა), აჩვენა, რომ გულის კორონარული დაავადების რისკი სავარაუდოდ გაიზრდება გამოყენების პირველ წელს და საერთო სარგებელი არ გამოვლენილა.
არსებობს მხოლოდ შეზღუდული მონაცემები რანდომიზებული კონტროლირებადი კლინიკური კვლევებიდან, რომლებშიც ფასდებოდა გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების ან სიკვდილიანობის გავლენა სხვა ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის პროდუქტებზე, ამიტომ გაურკვეველია შეიძლება თუ არა ეს შედეგები განზოგადდეს სხვა ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის პროდუქტებზე.
8) ინსულტი: მეორადი შედეგით WHI კვლევაში ნაჩვენებია, რომ CEE-სა და MPA-ს მუდმივმა ერთდროულმა მიღებამ გაზარდა იშემიური ინსულტის რისკი ჯანმრთელ ქალებში. ქალებში, რომლებიც არ იღებდნენ ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას, ინსულტი აღინიშნებოდა 50-59 წლის ასაკის 1000 ქალიდან 3-ში და 60-69 წლის ასაკის 1000 ქალიდან 11-ში 5 წლის განმავლობაში. ქალებში, რომლებიც იღებენ CEE-ს და MPA-ს 5 წლის განმავლობაში, 50-59 წლის 1000 ქალზე 0-დან 3-მდე და 60-69 წლის 1000 ქალზე 1-დან 9-მდე ქალს განუვითარდათ დამატებით ინსულტი. გაურკვეველია იზრდება თუ არა ინსულტის რისკი სხვა ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის გამოყენებისას.
9) საკვერცხის კიბოს რისკი: რამდენიმე ეპიდემიოლოგიურ კვლევაში საკვერცხის კიბოს რისკი გაიზარდა, როდესაც ჰისტერექტომიის მქონე ქალები იღებენ ხანგრძლივად ესტროგენის შემცვლელ თერაპიას. გაურკვეველია, აქვს თუ არა ხანგრძლივ (მინიმუმ 5-დან 10 წლამდე) კომბინირებულ ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას სხვა რისკები, გარდა იმ რისკებისა, რაც აქვს ესტროგენის მონოთერაპიის.
10) ესტროგენებს შეუძლიათ გამოიწვიონ სითხის შეკავება, ამიტომ ისეთი დაავადებების მქონე პაციენტებში, რომელთა მდოგმარეობა სითხის შეკავებით შესაძლებელია გამწვავდეს, მაგალითად პაციენტები ასთმით, ეპილეფსიით, შაკიკით, გულის ან თირკმელების უკმარისოთ, საჭიროებენ ზედმიწევნით მონიტორინგს.
11) ჰიპერტრიგლიცერიდემიის მქონე ქალებში ესტროგენის შემცვლელი თერაპია ან ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპია დაკავშირებულია შრატში ტრიგლიცერიდების მნიშვნელოვან მატებასთან, რაც იწვევს პანკრეატიტს. ამიტომ ჰიპერტრიგლიცერიდემიის მქონე ქალებს უფრო ყურადღებით უნდა აკვირდებოდნენ ესტროგენის შემცვლელი თერაპიის ან ჰორმონის შემცვლელი თერაპიის დროს.
12) არ არსებობს დამაჯერებელი მტკიცებულება კოგნიტური ფუნქციები გაუმჯობესების შესახებ. არსებობს გარკვეული მტკიცებულება დემენციური ნიშნების გაზრდილი რისკის შესახებ ქალებში, რომლებიც აგრძელებენ კონიუგირებული ცხენის ესტროგენების და მედროქსიპროგეტერონის აცეტატის ერთდროულ გამოყენებას WHI კვლევაში 65 წლის შემდეგ. მენოპაუზის დასაწყისში მკურნალობის დაწყებამ, როგორც სხვა კვლევებშია დაფიქსირებული, შეიძლება შეამციროს ეს რისკი. უცნობია ეხება თუ არა ეს პოსტმენოპაუზურ ახალგაზრდა ქალებს ან ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის სხვა პროდუქტების მიღებას.
13) შარდის ბუშტის დაავადების რისკი გაიზარდა ქალებში, რომლებიც იღებდნენ ესტროგენს მენოპაუზის შემდეგ.
14) იგივე ჰორმონის კომპონენტების გამოყენების შემდეგ, რაც შედის ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის პროდუქტის შემადგენლობაში, იშვიათად აღინიშნა ღვიძლის კეთილთვისებიანი სიმსივნეები და უფრო იშვიათად ღვიძლის ავთვისებიანი სიმსივნეები. ცალკეულ შემთხვევებში, ამ სიმსივნეებმა შეიძლება გამოიწვიოს სიცოცხლისათვის საშიში ინტრააბდომინალური სისხლდენა.
15) ცნობილია, რომ ესტროგენი ზრდის ნაღვლის ბუშტში კენჭების წარმოქმნას. ზოგიერთი ქალს ადვილად უვითარდება ნაღვლის ბუშტის დაავადება ესტროგენით თერაპიის დროს.
16) ღვიძლის ფუქციის მძიმე დარღვევა, მათ შორის ჰიპერბილირუბინემია, როგორიცაა დუბინ-ჯონსონის სინდრომი ან როტორის სინდრომი, საჭიროებს სათანადო ყურადღებას და პერიოდულად უნდა მოხდეს ღვიძლის ფუნქციის გადაკონტროლება. თუ აღინიშნება ღვიძლის ფუნქციის ინდექსის გაუარეება, სინდრომის ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპია უნდა შეწყდეს.
17) საშვილოსნოს მიომა შეიძლება გაიზარდოს ზომაში ესტროგენის ზეგავლენით. მკურნალობა უნდა შეწყდეს, თუ შეინიშნება მიომის ზომის ზრდა.
18) მკურნალობის დროს ენდომეტრიოზის ხელახალი გააქტიურების შემთხვევაში მკურნალობა უნდა შეწყდეს.
19) პროლაქტინომაზე ეჭვის შემთხვევაში, მკურნალობის დაწყებამდე უნდა დადასტურდეს, რომ ეს არ არის პროლაქტინომა.
20) ზოგჯერ მელაზმა შეიძლება განვითარდეს ქალებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ საშვილოსნოს ქლოაზმა. მელაზმისადმი მიდრეკილი ქალები უნდა მოერიდონ მზის ან ულტრაიისფერი გამოსხივების ზემოქმედებას ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის დროს.
21) არსებობს ვენური თრომბოზის რისკი გეგმიურ ოპერაციამდე 4 კვირის განმავლობაში და ოპერაციიდან 2 კვირის განმავლობაში და ხანგრძლივი იმობილიზაციის პერიოდში, რაც ზრდის თრომბოზის რისკს.
22) ზოგადი კავშირი ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიასა და კლინიკური ჰიპერტენზიის სიხშირეს შორის არ არის დადგენილი. არტერიული წნევის უმნიშვნელო ზრდა დაფიქსირდა ქალებში, რომლებიც იღებდნენ ჩანაცვლებით ჰორმონალურ თერაპიას, მაგრამ კლინიკურად ასოცირებული ზრდა იშვიათია. თუმცა, ცალკეულ შემთხვევებში, თუ კლინიკურად მნიშვნელოვანი ჰიპერტენზია მუდმივად გვხვდება ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის დროს, შეიძლება საჭიროდ ჩაითვალოს ჩანაცვლებითი ჰორმონის თერაპიის შეწყვეტა.
23) ჩანაცვლებითმა ჰორმონალურმა თერაპიამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს პერიფერიულ ინსულინის რეზისტენტობაზე და გლუკოზის აუტანლობაზე, მაგრამ, როგორც წესი, არ არის საჭირო დიაბეტური პრეპარატების მკურნალობის შეცვლა ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის მიღებისას. თუმცა, შაქრიანი დიაბეტით დაავადებული ქალების ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპიის დროს, საჭიროა ზედმიწევნითი დაკვირვება.
24) ეს პრეპარატი არ არის კონტრაცეპტიული საშუალება.
25) ზოგადად, ჩანაცვლებითი ჰორმონალური თერაპია უნდა დაინიშნოს სიმპტომების შესამსუბუქებლად, მინიმალური დოზით.
26) არ არის ცნობილი ზემოქმედება ავტომობილებისა და მექანიზმების მართვის უნარზე.
6. ურთიერთქმედება
1) ესტროგენების მეტაბოლიზმი შეიძლება გაიზარდოს კრუნჩხვის საწინააღმდეგო საშუალებებთან (მაგ. ფენობარბიტალი, ფენიტოინი, კარბამაზეპინი) და ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებთან (მაგ. რიფამპიცინი, რიფაბუტინი, ნევირაპინი, ეფავირენზი) ერთად გამოყენებისას, რომლებიც ცნობილია, რომ აინდუცირებენ პრეპარატის მამეტაბოლიზებელ ფერმენტებს, კონკრეტულად ციტოქრომ P450 ფერმენტებს: ღვიძლის ფერმენტების წარმომქმნელი საშუალებების ხანგრძლივმა გამოყენებამ (მაგ., ანტიეპილეფსიური საშუალებები, ანტიბიოტიკები) შეიძლება გაზარდოს სასქესო ჰორმონების დაკარგვა და შეამციროს კლინიკური ეფექტი.
ჰიდანტოინი, ბარბიტურატი, პრიმიდონი, კარბამაზეპინი და რიფამპიცინი ცნობილია, როგორც ღვიძლის ფერმენტების წარმომქმნელი საშუალებები, ხოლო ოქსკარბაზეპინი, ტოპირამატი, ფელბამატი და გრიზეოფულვინი პრეპარატებია, რომლებსაც სავარაუდოდ აქვთ ასეთი თვისებები. ფერმენტის მაქსიმალური წარმოქმნა ჩვეულებრივ არ შეინიშნება 2-დან 3 კვირამდე, მაგრამ შეიძლება გაგრძელდეს პრეპარატის მიღების შეწყვეტიდან სულ მცირე 4 კვირის განმავლობაში.
2) რიტონვირი და ნელფინავირი, რომლებიც ცნობილია როგორც ძლიერი ინჰიბიტორები, პირიქით, ავლენენ მაინდუცირებელ თვისებებს სტეროიდულ ჰორმონებთან ერთად გამოყენებისას. კრაზანას შემცველმა მცენარეულმა პრეპარატებმა შეიძლება გამოიწვიონ ესტროგენების მეტაბოლიზმი.
3) კლინიკურად, ესტროგენების მომატებულმა მეტაბოლიზმმა შეიძლება გამოიწვიოს ეფექტის შემცირება და ცვლილებები საშვილოსნოსმიერი სისხლდენის პროფილში.
4) არსებითმა შემაკავშირებელმა აგენტებმა შეიძლება გაზარდონ ესტრადიოლის ბიოშეღწევადობა შეწოვის პროცესის დროს შემაკავშირებელი სისტემის კონკურენტული ინჰიბირებით.
5) გლუკოზის ამტანობაზე ზეგავლენის გათვალისწინებით, პერორალური ანტიდიაბეტური პრეპარატების ან ინსულინის დოზა სხვადასხვა ადამიანში შეიძლება იყოს განსხვავებული
6) ჰორმონის შემცვლელი თერაპიის დროს ალკოჰოლის დიდი რაოდენობით მიღებამ შეიძლება გაზარდოს შრატში ესტრადიოლის კონცენტრაცია
7) იშვიათ შემთხვევებში, გარკვეული ანტიბიოტიკების გამოყენებისას (მაგ., პენიცილინი, ტეტრაციკლინი) ნაჩვენებია, რომ მცირდება ესტრადიოლის კონცენტრაცია.
8) პრეპარატებს, რომლებიც აინჰიბირებენ ღვიძლის მიკროსომალური მეტაბოლური ფერმენტების აქტივობას, როგორიცაა კეტოკონაზოლი, შეუძლიათ გაზარდოს მოცირკულირე პრეპარატის კონცენტრაცია.
7. გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის დროს
1) ეს პრეპარატი არ გამოიყენება ორსულ ქალებში ან ქალებში, რომლებიც შესაძლებელია დაორსულდნენ.
პრეპარატი არ ზრდის ანომალიების განვითარების რისკს, მაგრამ არ გამორიცხავს ნაყოფის შესაძლო დაზიანებას დოზის გადაჭარბებისას. ამიტომ, ამ პრეპარატით მკურნალობის დროს არ უნდა დაორსულდეთ. თუ მიღების დროს დაორსულდებით, დაუყოვნებლივ შეწყვიტეთ პრეპარატის მიღება.
2) ვინაიდან სასქესო ჰორმონის მცირე რაოდენობა გამოვლინდა დედის რძეში, ეს პრეპარატი არ ინიშნება მეძუძურ ქალებში.
3) ეპიდემიოლოგიური კვლევა, რომელშიც უნებლიედ ჩართული იყო ნაყოფი, რომელიც ექვემდებარებოდა ესტროგენის და პროგესტოგენის ზემოქმედებას, არ აჩვენა ტერატოგენეზი ან ტოქსიკურობა ნაყოფის მიმართ.
8. კლინიკურ ტესტებზე ეფექტები
1) ესტროგენი ამცირებს პროთრომბინის დროს (PT), ნაწილობრივი თრომბოპლასტინის დროს (PTT) და თრომბოციტების აგრეგაციის დროს. ანუ, ის ზრდის თრომბოციტების რაოდენობას, სისხლის კოაგულაციის ფაქტორ Ⅱ-ს, სისხლის კოაგულაციის ფაქტორი Ⅶ-ის ანტიგენს, Ⅷ-ის ანტიგენს, Ⅷ-ის კოაგულაციის უნარს, Ⅸ, Ⅹ, ⅩⅡ, Ⅶ-Ⅹ კომპლექსს, Ⅱ-Ⅶ-Ⅹ კომპლექსს, ბეტა-თრომბოგლობინს, ფიბრინის და ფიბრინოგენის აქტივობას და პლაზმინოგენის ანტიგენის აქტივობას და ამცირებს ანტიკოაგულანტულ Xa ფაქტორს, ანტითრომბინ Ⅲ-ს და ანტითრომბინი Ⅲ-ის აქტივობას.
2) ესტროგენი ზრდის თიროქსინის შემაკავშირებელ გლობულინს (TBG), რაც იწვევს ფარისებრი ჯირკვლის მთლიანი მოცირკულირე ჰორმონის რაოდენობის ზრდას, რომელიც იზომება პროტეინთან დაკავშირებული იოდის (PBI), T4 (სვეტის ანალიზი ან რადიოიმუნოანალიზი) და T3 (რადიოიმუნოანალიზი) კონცენტრაციების მეშვეობით. T3 ფისის შეწოვა მცირდება, მაგრამ ეს ნიშნავს, რომ გაზრდილი TBG-ს და თავისუფალი T4-ის და თავისუფალი T3-ის კონცენტრაციები უცვლელია.
3) შრატში შეიძლება შედარებით გაიზარდოს კონცენტრაცია შემაკავშირებელი ცილების, როგორიცაა კორტიკოსტეროიდების შემაკავშირებელი გლობულინები (CBG) და სასქესო ჰორმონების შემაკავშირებელი გლობულინები (SHBG), რომლებიც იწვევენ მოცირკულირე კორტიკოსტეროიდების და სასქესო ჰორმონების დონის ზრდას. ბიოლოგიურად აქტიური ჰორმონების კონცენტრაცია უცვლელი რჩება. პლაზმაში სხვა ცილების დონე (ანგიოტენზინი/რენინის სუბსტრატი, α1-ანტიტრიფსინი, ცერულოპლაზმინი) ასევე შეიძლება გაიზარდოს.
4) პლაზმაში HDL და HDL2 ფრაქციის კონცენტრაცია, ტრიგლიცერიდების კონცენტრაცია იზრდება, LDL ქოლესტერინის კონცენტრაცია მცირდება.
5) გლუკოზის ტოლერანტობის დარღვევა
6) მეტირაპონის ტესტზე პასუხის შემცირება
7) შრატში ფოლიუმის კონცენტრაციის შემცირება
9. ჭარბი დოზირების მკურნალობა
ამ პრეპარატის გადაჭარბებულმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს გულისრევა, ღებინება და სარძევე ჯირკვლების მგრძნობელობის მომატება. ანტიდოტი არ არსებობს და დოზის გადაჭარბებას მკურნალობენ სიმპტომური თერაპიით.
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.
10. შენახვა და სპეციალური სიფრთხილის ზომები
1) შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
2) მედიკამენტების ორიგინალური კონტეინერებიდან ამოღებამ და სხვა კონტეინერებში შენახვამ შეიძლება გამოიწვიოს უბედური შემთხვევები, რომლებიც გამოწვეულია მედიკამენტების ბოროტად გამოყენებით ან წამლების ხარისხის დაქვეითებით, ამიტომ შეინახეთ ისინი ორიგინალურ კონტეინერებში.
3) შეინახეთ ოთახის ტემპერატურაზე, 25°C ტემპერატურამდე და არ გაყინოთ.
შეფუთვის ზომა
28 ტაბლეტი
შენახვა
შეინახეთ მჭიდროდ დახურულ კონტეინერში, გაყინვისგან დაცულ, გრილ, მშრალ (25°C-ზე ქვემოთ), სინათლისგან დაცულ ადგილას.
ასევე, იხილეთ: >Estrofem - ესტროფემი 2მგ 28 ტაბლეტი


