ნიუროქსბანი - Newroxban 20მგ 30 ტაბლეტი

ნიუროქსბანი 20 მგ ტაბლეტი

რივაროქსაბანი

ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა 1 ტაბლეტი შეიცავს

აქტიური ნივთიერება: რივაროქსაბანი 20.0 მგ

დამხმარე ნივთიერება (ცხოველური წარმოშობის ინგრედიენტები): ლაქტოზას ჰიდრატი (ცხოველური წარმოშობა: ძროხის რძე)

დამატებითი დამხმარე ნივთიერება: ნატრიუმის ლაურილ სულფატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი, ოპადრი 1185Fl 50004 მუქი წითელი, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, ჰიპრომელოზა 

აღწერა

მოყავისფრო წითელი, მრგვალი, გარსით დაფარული ტაბლეტი.      

ჩვენება

1. ინსულტის და სისტემური ემბოლიის განვითარების რისკის შემცირება პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ წინაგულების არასარქვლოვანი ფიბრილაცია 

2. ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის მკურნალობა

3. ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის რეციდივის რისკის შემცირება 

4. ვენური თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკა ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ქვედა კიდურების ძირითადი ორთოპედიული ოპერაცია (მუხლის ან თეძოს სახსრის ტრანსპლანტაცია).

გამოყენება

მიიღეთ 10 მგ საკვების მიღების დროს ან მის გარეშე, 15 მგ და 20 მგ საკვებთან ერთად.

1. მოზრდილები

1) ინსულტის და სისტემური ემბოლიის განვითარების რისკის შემცირება პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ წინაგულების არასარქვლოვანი ფიბრილაცია.

ამ პრეპარატის რეკომენდებული დოზაა 20 მგ დღეში ერთხელ. თირკმლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი 30-49 მლ/წთ) რეკომენდებული დოზაა 15 მგ დღეში ერთხელ. ამ პრეპარატის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა შეადგენს 20 მგ.

წინაგულების არასარქვლოვანი ფიბრილაციის მქონე პაციენტებისთვის, რომლებსაც ჩაუტარდათ სტენტირება პერკუტანული კორონარული ინტერვენცია (PCI), რივაროქსაბანი 15 მგ ერთხელ დღეში [10 მგ ერთხელ დღეში თირკმლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი

30-49 მლ/წთ)] და P2Y12 ინჰიბიტორების ერთდროული გამოყენების გამოცდილება შეზღუდულია 12 თვემდე.

(იხილეთ 12 კლინიკური კვლევის შესახებ ინფორმაცია).

2) ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის მკურნალობა/ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის რეციდივის რისკის შემცირება.

ღრმა ვენების მწვავე თრომბოზისა და ფილტვის ემბოლიის სამკურნალოდ რეკომენდებული საწყისი დოზა შეადგენს 15 მგ-ს ორჯერ დღეში პირველი 3 კვირის განმავლობაში. რეკომენდებული შემანარჩუნებელი დოზა ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის შემდგომი მკურნალობისთვის და რეკომენდებული დოზა რეციდივის რისკის შესამცირებლად არის 20 მგ ერთხელ დღეში.

პრეპარატის გამოყენების დასრულების შემდეგ ღრმა ვენების თრომბოზის ან ფილტვის ემბოლიის სამკურნალოდ (მინიმუმ 6 თვე), რეკომენდებული დოზა გახანგრძლივებული გამოყენებისათვის რეციდივის რისკის შესამცირებლად არის 10 მგ ერთხელ დღეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა და თერაპიული დოზა უნდა განისაზღვროს ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის განმეორების რისკის და სისხლდენის შესაძლო განვითარების რისკის ინდივიდუალური შეფასების შესაბამისად.

 

	დროის პერიოდი	დოზირების განრიგი	სულ დღიური დოზა
მორეციდივე ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის  მკურნალობა და პრევენცია	1 – 21 დღე	15 მგ ერთი ტაბ. ორჯერ დღეში	30 მგ
	22 დღიდან	20 მგ ერთი ტაბ. დღეში ერთჯერ	20 მგ
მორეციდივე ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის  პრევენცია	ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის მკურნალობის სულ მცირე 6 თვიანი თერაპიის დასრულების შემდეგ	10 მგ 1 ტაბლეტი ერთჯერ დღეში	10 მგ

ამ პრეპარატის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზაა 30 მგ მკურნალობის პირველი 3 კვირის განმავლობაში და 20 მგ მკურნალობის შემდგომ პერიოდში.

3) ვენური თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკა მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ძირითადი ორთოპედიული ოპერაცია ქვედა კიდურებზე (მუხლის ან თეძოს სახსრის ტრანსპლანტაცია)

ამ პრეპარატის რეკომენდებული დოზაა 10 მგ დღეში ერთხელ. პირველადი მიღება უნდა იქნას დაწყებული ოპერაციიდან 6-10 საათის განმავლობაში ჰემოსტაზის დადასტურების შემდეგ. მიღების პერიოდი მერყეობს თითოეული პაციენტის ვენური თრომბოემბოლიის რისკის მიხედვით, ოპერაციის ტიპის მიხედვით, მაგრამ რეკომენდებულია 5 კვირა პაციენტებისათვის, რომელთაც ჩაუტარდათ თეძოს სახსრის ტრანსპლანტაცია და 2 კვირა პაციენტებისთვის, რომელთაც ჩაუტარდათ მუხლის სახსრის ტრანსპლანტაცია.

4) თუ დაგავიწყდათ ამ წამლის მიღება

თუ დაგავიწყდათ ამ პრეპარატის მიღება, მიიღეთ გამოტოვებული დოზა შემდეგნაირად.

(1) პაციენტები, რომლებიც იღებენ 15 მგ ორჯერ დღეში: ეს პრეპარატი უნდა მიიღონ დაუყოვნებლივ. ამ შემთხვევაში შეიძლება ერთდროულად ორი 15 მგ ტაბლეტის მიღება. მეორე დღიდან გრძელდება 15 მგ-ის 2-ჯერ დღეში მიღება.

(2) პაციენტები, რომლებიც იღებენ 10, 15 ან 20 მგ-ს დღეში ერთხელ: დაუყოვნებლივ უნდა მიიღონ გამოტოვებული დოზა. მეორე დღიდან განაგრძონ 1 ტაბლეტის მიღება დღეში ერთხელ. დღიური დოზა არ უნდა გაორმაგდეს გამოტოვებული დოზის ასანაზღაურებლად.

2. პრეპარატების  კონვერსია

1) K ვიტამინის ანტაგონისტებიდან  ნიუროქსბანზე გადასვლა

(1) ინსულტის და სისტემური ემბოლიის განვითარების რისკის შემცირება წინაგულების არასარქვლოვანი ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში.

K ვიტამინის ანტაგონისტებით მკურნალობა უნდა შეწყდეს და დაიწყოს რივაროქსაბანით მკურნალობა, როდესაც საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება  (სნშ) იქნება ≤3.0.

(2) ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის მკურნალობა/ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის რეციდივის რისკის შემცირება.

K ვიტამინის ანტაგონისტებით მკურნალობა უნდა შეწყდეს და რივაროქსაბანის მიღება უნდა დაიწყოს, როდესაც საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება იქნება ≤2.5. დოზის მიუხედავად საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის შეფარდება მცდარად გაიზრდება ამ პრეპარატის მიღების შემდეგ. საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდება არ არის შესაფერისი ამ პრეპარატის როგორც  ანტიკოაგულანტის მოქმედების გასაზომად და არ უნდა იქნას გამოყენებული ამ მიზნით.

2) ნიუროქსბანიდან  K ვიტამინის ანტაგონისტებზე გადასვლა.

რივაროქსაბანიდან K ვიტამინის ანტაგონისტზე გადასვლისას შესაძლებელია არასაკმარისი ანტიკოაგულაციური ეფექტის განვითარება. სხვა ანტიკოაგულანტზე გადასვლისას მუდმივად უნდა შენარჩუნდეს ადექვატური ანტიკოაგულაცია. უნდა აღინიშნოს, რომ რივაროქსაბანმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს სნშ მატებაზე. პაციენტები, რომლებიც გადადიან რივაროქსაბანიდან K ვიტამინის ანტაგონისტზე, უნდა მიიღონ K ვიტამინის ანტაგონისტი სანამ  სნშ-ს მაჩვენებელი მიაღწევს ≥2.0-ს. გადასვლიდან პირველი 2 დღის განმავლობაში გამოყენებული უნდა იქნას K ვიტამინის ანტაგონისტის სტანდარტული დოზა, K ვიტამინის ანტაგონისტის შემდეგი დოზა განისაზღვრება  სნშ ტესტის მიხედვით. მეორე მხრივ, პაციენტებს, რომლებიც იღებენ ამ პრეპარატს და K ვიტამინის ანტაგონისტებს, არ არის საჭირო სნშ ტესტის გავლა რივაროქსაბანის  მიღებიდან 24 საათის გასვლამდე. რივაროქსაბანის მიღების შეწყვეტის შემდეგ, სნშ სარწმუნო ტესტი შეიძლება ჩატარდეს ბოლო დოზის მიღებიდან 24 საათის შემდეგ.

3) პარენტერალური ანტიკოაგულანტებიდან ნიუროქსბანზე გადასვლა.

პაციენტებისთვის, რომლებიც იღებენ პარენტერალურ ანტიკოაგულანტებს, რივაროქსაბანის მიღება უნდა დაიწყოთ პარენტერალური პრეპარატის მომდევნო დაგეგმილ მიღებამდე 0-დან 2 საათით ადრე (მაგ., დაბალმოლეკულური  ჰეპარინი) ან პარენტერალური პრეპარატის  (მაგ., ინტრავენური არაფრაქციული ჰეპარინი) უწყვეტი შეყვანის შეწყვეტისთანავე.

4) ნიუროქსბანიდან  პარენტერალურ ანტიკოაგულანტებზე გადასვლა

ნიუროქსბანის მიღება უნდა შეწყდეს  და  ანტიკოაგულანტების პარენტერალური მიღება  უნდა დაიწყოს იმ დროს, როდესაც განსაზღვრული იყო ნიუროქსბანის  შემდეგი დოზის მიღება.

3. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტები.

პაციენტებში თირკმლის მსუბუქი უკმარისობით კრეატინინის კლირენსით 50-80 მლ/წთ დოზის კორექცია არ არის საჭირო. შეზღუდული კლინიკური გამოცდილების თანახმად პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ),  რივაროქსაბანის კონცენტრაცია სისხლში მნიშვნელოვნად გაიზარდა, ამიტომ საჭიროა ამ პრეპარატის სიფრთხილით  დანიშვნა. იმის გამო, რომ არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში კრეატინინის კლირენსით 15 მლ/წთ-ზე ნაკლები, რივაროქსაბანის მიღება არ არის რეკომენდებული.

1) ინსულტის და სისტემური ემბოლიის განვითარების რისკის შემცირება პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ წინაგულების არასარქვლოვანი ფიბრილაცია

თირკმლის ზომიერი უკმარისობის მქონე პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი 30-49 მლ/წთ) და თირკმლის მძიმე უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 15-29 მლ/წთ) რეკომენდებული დოზაა 15 მგ ერთხელ დღეში.

2) ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის მკურნალობა/ღრმა ვენების თრომბოზის და ფილტვის ემბოლიის განმეორების რისკის შემცირება/ვენური თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკა ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ქვედა კიდურების ძირითადი ორთოპედიული ოპერაცია (მუხლის ან თეძოს სახსრის ტრანსპლანტაცია) პაციენტებში თირკმლის ზომიერი უკმარისობით (კრეატინინის კლირენსი 30-49 მლ/წთ) დოზის კორექცია არ არის საჭირო.

4. ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტები

ეს პრეპარატი უკუნაჩვენებია პაციენტებში ღვიძლის  ფუნქციის დარღვევებით, რომლებიც დაკავშირებულია სისხლის კოაგულაციის დარღვევებთან და პაციენტებში ღვიძლის ზომიერი (Child Pugh B) და მძიმე (Child Pugh C) უკმარისობით. ამ პაციენტებში შეიძლება მოხდეს  რივაროქსაბანის გაზრდილი ზემოქმედება და სისხლდენის გაზრდილი რისკი.

5. პაციენტებისთვის, რომლებსაც არ შეუძლიათ ტაბლეტების გადაყლაპვა

დააქუცმაცეთ ეს პრეპარატი უშუალოდ  გამოყენებამდე და შეურიეთ წყალს ან სასმელს, როგორიცაა ვაშლის პიურე პერორალური მიღებისთვის. ის ასევე შეიძლება დაქუცმაცდეს და შეყვანილ იქნას კუჭ-ნაწლავის ზონდის საშუალებით მცირე რაოდენობით წყალთან ერთად. ამ პრეპარატის კუჭის ზონდის საშუალებით შეყვანამდე დარწმუნდით, რომ ზონდი სწორად არის მოთავსებული და გამოყენების შემდეგ ზონდი ჩარეცხეთ წყლით.

სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

1. გაფრთხილება 1) ისევე როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების შემთხვევაში, პაციენტებზე, რომლებიც იღებენ ამ პრეპარატს, საჭიროა ყურადღებით დაკვირვება სისხლდენის ნიშნებზე. მიიღეთ ეს პრეპარატი სიფრთხილით, როდესაც სისხლდენის რისკი გაზრდილია. 2) ძლიერი სისხლდენის წარმოშობის შემთხვევაში, შეწყვიტეთ ამ პრეპარატის მიღება (იხილეთ პუნქტი „10. მკურნალობა დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში“). ამ პრეპარატით მკურნალობის დროს არ არის საჭირო ზემოქმედების რუტინული მონიტორინგი. თუმცა, გამონაკლის შემთხვევებში, ანტი-ფაქტორ Xa რაოდენობრივი ანალიზი შეიძლება იყოს საჭირო, როდესაც ამ პრეპარატის ზემოქმედების ინფორმაცია სასარგებლოა კლინიკური გადაწყვეტილების მიღებისას (მაგ., დოზის გადაჭარბება და გადაუდებელი ქირურგიული ჩარევა).

2. არ გამოიყენოთ შემდეგ პაციენტებში

1) პაციენტები, რომლებსაც აქვთ ჰიპერმგრძნობელობა ამ პრეპარატის ძირითადი ინგრედიენტის ან კომპონენტების მიმართ.

2) კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის მქონე პაციენტები (მაგ., ინტრაკრანიალური სისხლდენა, კუჭ-ნაწლავის სისხლდენა)

3) პაციენტები ღვიძლის დაავადებებით, რომლებიც დაკავშირებულია სისხლის კოაგულაციის დარღვევასთან და ღვიძლის დაავადების მქონე პაციენტები, რომლებიც დაკავშირებულია კლინიკურად მნიშვნელოვან სისხლდენის რისკთან, როგორიცაა Child Pugh B და C

4) ორსული და მეძუძური ქალები

5) ვინაიდან ეს პრეპარატი შეიცავს ლაქტოზას, ის არ უნდა დაინიშნოს პაციენტებში იმგვარი გენეტიკური პრობლემებით, როგორიცაა გალაქტოზას აუტანლობა, Lapp ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზა-გალაქტოზას მალაბსორბცია.

6) პაციენტები, რომლებსაც აქვთ სისხლდენის გაზრდილი რისკი შემდეგი დაავადებების გამო:

(1) უახლეს ანამნეზში კუჭ-ნაწლავის წყლულები

(2) ინტრაკრანიალური ან ინტრაცერებრალური სისხლდენა ანამნეზში

(3) ინტრასპინალური ან ინტრაცერებრალური სისხლძარღვების ანომალიები

(4) ტვინის, ზურგის ტვინის ან ოფთალმოლოგიური ქირურგიული ოპერაციები უახლოეს ანამნეზში.

(5) ტვინის ან ზურგის ტვინის ბოლოდროინდელი ტრავმა

(6) საყლაპავის ვარიკოზების არსებობის ან ეჭვის შემთხვევაში

(7) არტერიოვენური მალფორმაციები

(8) სისხლძარღვთა ანევრიზმები

(9) ავთვისებიანი ნეოპლაზმების მქონე პაციენტები, რომლებიც არიან სისხლდენის მაღალი რისკის ქვეშ.

7) სხვა ანტიკოაგულანტებთან კომბინირებული თერაპია: სხვა ანტიკოაგულანტები, როგორიცაა არაფრაქციული ჰეპარინი (UFH), დაბალი მოლეკულური წონის ჰეპარინი (ენოქსაპარინი, დალტეპარინი და ა.შ.), ჰეპარინის წარმოებულები (ფონდაპარინუქსი და ა. შ.), როდესაც გამოიყენება კომბინაციაში, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც არაფრაქციული ჰეპარინს (UFH) იყენებენ ღია ცენტრალური ვენური ან არტერიული კათეტერის გამოყენებისას ამ რივაროქსაბანზე  გადასვლის დროს.

8) ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან კომბინაცია პაციენტებში ანამნეზში ინსულტით ან გარდამავალი იშემიური შეტევით მწვავე კორონარული სინდრომის მკურნალობისას.

3. ფრთხილად დანიშნეთ პრეპარატი შემდეგ პაციენტებში

1) თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 15-49 მლ/წთ), P-gp ინჰიბიტორული და მსუბუქი და ზომიერი CYP3A4 ინჰიბიტორული მოქმედების მქონე პრეპარატების ერთდროული გამოყენებისას, სისხლდენის რისკი იზრდება სისხლში რივაროქსაბანის კონცენტრაციის გაზრდის გამო. ნიუროქსბანი უნდა დაინიშნოს მხოლოდ მაშინ, როდესაც რივაროქსაბანის  მიღების კლინიკური სარგებელი აღემატება სისხლდენის რისკს.

2) როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების შემთხვევაში, პაციენტები, რომლებსაც აქვთ სისხლდენის გაზრდილი რისკი შემდეგი დაავადებების გამო:

(1) თანდაყოლილი ან შეძენილი სისხლდენისმიერი დარღვევები

(2) მძიმე უკონტროლო არტერიული ჰიპერტენზია

(3) კუჭ-ნაწლავის აქტიური წყლულოვანი დაავადება

(4) ვასკულური რეტინოპათია

(5) ანამნეზში ბრონქოექტაზია ან სისხლდენა ფილტვიდან

3) პაციენტები, რომლებიც ერთდროულად იღებენ ჰემოსტაზზე მოქმედ მედიკამენტებს, როგორიცაა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (NSIDs), თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები, სხვა ანტიკოაგულანტები, ან სეროტონინის უკუმიტაცების შერჩევითი ინჰიბიტორები (და სეროტონინის ნორეპინეფრინის უკუმიტაცების ინჰიბიტორები

4) მწვავე კორონარული სინდრომის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ასპირინს, ან ასპირინს და კლოპიდოგრელს ამ პრეპარატთან ერთად, არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებების (NSIDs) მიღება ზრდის სისხლდენის რისკს. გამოიყენეთ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, რივაროქსაბანის მიღების კლინიკური სარგებელი აღემეტება  სისხლდენის განვითარების რისკს.

4. გვერდითი მოვლენები

1) ამ პრეპარატის უსაფრთხოება შეფასებული იყო მე-3 ფაზის 13 კლინიკური კვლევით, რომელშიც მონაწილეობდა 53,103 პაციენტი, როგორც ნაჩვენებია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში

პაციენტების რაოდენობა, დღიური დოზა და მიღების მაქსიმალური ხანგრძლივობა მესამე ფაზის ყველა კლინიკურ კვლევაში არის შემდეგი

ჩვენება	პაციენტების რაოდენობა	ჯამური დღიური დოზა	მკურნალობის მაქსიმალური ხანგრძლივობა
ვენური თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკა მოზრდილ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ თეძოს ან მუხლის სახსრის გეგმიური ტრანსპლანტაცია	6,097	10 მგ	39 დღე
ვენური თრომბოემბოლიის პრევენცია დაავადებულ პაციენტებში	3,997	10 მგ	39 დღე
ღრმა ვენების თრომბოზის, ფილტვის ემბოლიის მკურნალობა და რეციდივის პრევენცია	6,790	1-21 დღე: 30 მგ 22-ე დღე და შემდეგ: 20 მგ. მინიმუმ 6 თვის შემდეგ: 10 მგ ან 20 მგ	21 თვე
ინსულტისა და სისტემური ემბოლიის პროფილაქტიკა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ წინაგულების არასარქვლოვანი ფიბრილაცია	7,750	20 მგ	41 თვე
ათეროთრომბოზული მოვლენების პროფილაქტიკა პაციენტებში მწვავე კორონარული სინდრომის შემდეგ	10,225	5 მგ ან 10 მგ შესაბამისად, ასას ან ასა პლიუსის კლოპიდოგრელთან ან ტიკლოპიდინთან ერთად.	31 თვე
ათეროთრომბოზული მოვლენების პროფილაქტიკა კორონარული არტერიის დაავადების (CAD)/პერიფერიული არტერიის დაავადების (PAD) მქონე პაციენტებში	18,244	5 მგ 100 მგ  ასა-სთან ერთად ან 10 მგ ცალკე	47 თვე

* პაციენტები, რომლებიც იღებენ რივაროქსაბანის მინიმუმ ერთ დოზას

2) მოქმედების ფარმაკოლოგიური მექანიზმიდან გამომდინარე, ეს პრეპარატი შეიძლება დაკავშირებული იყოს ფარულ ან აშკარა სისხლდენის გაზრდილ რისკთან ყველა ქსოვილსა და ორგანოში, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ანემია სისხლდენის შემდეგ. სისხლდენის რისკი გაიზრდება პაციენტთა ზოგიერთ ჯგუფში ანუ პაციენტებში, რომლებიც იტარებენ თანმხლებ მკურნალობას, რომელიც გავლენას ახდენს უკონტროლო მძიმე არტერიულ ჰიპერტენზიაზე და/ან ჰემოსტაზზე. ნიშნები, სიმპტომები და სიმძიმე (მათ შორის ფატალური შედეგები) დამოკიდებულია სისხლდენის და/ან ანემიის ლოკალიზაციასა და მასშტაბზე.

ჰემორაგიული გართულებები შეიძლება გამოვლინდეს სისუსტით, სიფერმკრთალით, თავბრუსხვევით, თავის ტკივილით ან აუხსნელი შეშუპებით, ქოშინით და აუხსნელი შოკით. გულის იშემიური სიმპტომები, როგორიცაა გულმკერდის ტკივილი ან სტენოკარდია, ზოგჯერ შეინიშნებოდა ანემიის შედეგად.

დაფიქსირდა ისეთი გართულებები, რომლებიც როგორც ცნობილია ვლინდება მეორადად მძიმე სისხლდენის გამო, როგორიცაა კომპარმენტის სინდრომი დაქვეითებული პერფუზიის და თირკმლის უკმარისობის გამო. ამიტომ, ანტიკოაგულანტების მიღებისას პაციენტის მდგომარეობის შეფასებისას გასათვალისწინებელია სისხლდენის შესაძლებლობა.

3) გვერდითი მოვლენები, რომლებიც აღწერილია ამ პრეპარატთან დაკავშირებით, შეჯამებულია ქვემოთ მოცემულ ცხრილში. ყოველი სიხშირის ფარგლებში, გვერდითი მოვლენები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების თანმიმდევრობით. სიხშირე არის "ძალიან ხშირად (≥1/10), ხშირად (≥ 1/100 და <1/10), არც ისე ხშირად (≥ 1/1,000 და < 1/100), იშვიათად (≥1/10,000 და <1/1,000 )" )" განსაზღვრულია.

ცხრილი 1.3 კლინიკურ კვლევებში მოზრდილ პაციენტებში მოხსენებული ყველა გვერდითი მოვლენა

კატეგორია	ხშირად	არც ისე ხშირად	იშვიათად
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები	ანემია (მათ შორის შესაბამისი ლაბორატორიული პარამეტრები)	თრომბოციტოზი (მათ შორის თრომბოციტების რაოდენობის გაზრდა)ა, თრომბოციტოპენია
კარდიალური დარღვევები		ტაქიკარდია
თვალის მხრივ დარღვევები	თვალის სისხლდენა (მათ შორის კონიუნქტივალური სისხლდენა)
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები	ღრძილებიდან სისხლდენა, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის სისხლდენა (მათ შორის რექტალური სისხლდენა), კუჭ-ნაწლავის და მუცლის ტკივილი, დისპეფსია, გულისრევა, ყაბზობა, დიარეა, ღებინება.	პირის სიმშრალე
ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილზე	ცხელებაა, პერიფერიული შეშუპება, ზოგადი ძალისა და ენერგიის დაქვეითება (დაღლილობისა და ასთენიას ჩათვლით)	უსიამოვნო შეგრძნება (მათ შორის სისუსტე)	ლოკალიზებული შეშუპებაა
ჰეპატობილიარული დარღვევები		ღვიძლის უკმარისობა	სიყვითლე
იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები		ალერგიული რეაქციები ალერგიული დერმატიტი
დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები	პოსტპროცედურული ჰემორაგია (მათ შორის პოსტოპერაციული ანემია და ჭრილობიდან სისხლდენა), კონტუზია, ჭრილობის სეკრეციაა	გამონადენი ჭრილობის ადგილიდანა	სისხლძარღვთა ფსევდოანევრიზმაგ
გამოკვლევები	გაზრდილი ტრანსამინაზები	ბილირუბინის მომატება, სისხლში, ტუტე ფოსფატაზასა მომატება, LDHა მომატება, ლიპაზისა მომატება, ამილაზასა მომატება, ტრანსფერაზების GGTა მომატება	ბილირუბინის კონიუგირებული მომატება (ALT-ს თანმხლები მატებით ან მის გარეშე),
კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევებ	ტკივილი კიდურებშია	ჰემართროზი	კუნთებიდან სისხლდენა
დარღვევები ნერვული სისტემის მხრივ	თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი	ცერებრალური და ინტრაკრანიალური ჰემორაგია, სინკოპე
თირკმელებისა და შარდის გამომყოფი ორგანოების მხრივ დარღვევები	უროგენიტალური ტრაქტის ჰემორაგია (მათ შორის ჰემატურია და მენორაგიაბ), თირკმლის უკმარისობა (მათ შორის სისხლში კრეატინინის მომატება, სისხლში შარდოვანას მომატება).
სასუნთქი გზების, გულმკერდის და შუასაყარის ორგანოების მხრივ დარღვევები	ეპისტაქსისი, ჰემოპტიზი
კანი და კანქვეშა ქსოვილი	ქავილი (მათ შორის, ნაკლებად ხშირად, გენერალიზებული ქავილი), გამონაყარი, ეკქიმოზი, კანისა და კანქვეშა სისხლდენა	ქავილი
სისხლძარღვოვანი სისტემა	სისხლის დაბალი წნევა, ჰემატომა

ა: დაფიქსირდა ვენური თრომბოემბოლიის პროფილაქტიკის დროს  ზრდასრულ პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ თეძოს ან მუხლის სახსრის გეგმიური ტრანსპლანტაცია.

ბ: დაფიქსირდა ღრმა ვენების თრომბოზის, ფილტვის ემბოლიის და რეციდივების პროფილაქტიკის დროს, რაც ძალიან ხშირად გვხვდება 55 წლის ასაკის ზემოთ ქალებში.

გ: იშვიათად დაფიქსირდა ათეროთრომბოზული მოვლენების პროფილაქტიკის დროს პაციენტებში მწვავე კორონარული სინდრომის შემდეგ (კანქვეშა კორონარული ჩარევის შემდეგ)

4) საზღვარგარეთ პოსტმარკეტინგული კვლევა

დაფიქსირდა ამ პრეპარატის მიღებასთან დაკავშირებით შემდეგი გვერდითი მოვლენები.

იმუნური სისტემა: ანაფილაქსიური რეაქციები ანგიონევროზული და ალერგიული შეშუპების ჩათვლით, ანაფილაქსიური შოკი

ჰეპატობილიარული სისტემა: ქოლესტაზი, ჰეპატიტი (ღვიძლის უჯრედების დაზიანების ჩათვლით)

სისხლი და ლიმფური სისტემა: თრომბოციტოპენია, აგრანულოციტოზი

კანი და კანქვეშა ქსოვილი: სტივენს-ჯონსონის სინდრომი/ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, ეოზინოფილია და  რეაქცია სისტემური სიმპტომებით.

5) პოსტმარკეტინგული კვლევის შედეგები კორეაში

(1) პოსტმარკეტინგული გამოკითხვის შედეგად 3,007 ადამიანი 6 წლის განმავლობაში ხელახალი გამოკვლევისას კორეაში, გვერდითი მოვლენების წარმოშობის სიხშირემ შეადგინა 3.43% (103/3,007 ადამიანი, სულ 126 შემთხვევა) განურჩევლად მიზეზობრივი კავშირისა. მათ შორის სერიოზული გვერდითი მოვლენების სიხშირე იყო 0.20% (6/3,007 შემთხვევა, 10 შემთხვევა), ანემია 0.07% (2/3, 007 შემთხვევა, 2 შემთხვევა), ართრალგია, ცხელება, დაუზუსტებელი სისხლდენა, პოსტოპერაციული ჰემატომა, მიოკარდიუმის ინფარქტი, თორმეტგოჯა ნაწლავის ჰემორაგიული წყლული, სისხლიანი განავალი და მელანომა დაფიქსირდა თითოეულში 0.03% შემთხვევაში (1/3,007 შემთხვევა, 1 შემთხვევა). სერიოზული გვერდითი მოვლენები, რომელთა მიზეზობრივი კავშირის გამორიცხვა შეუძლებელია ამ პრეპარატთან დაკავშირებით იყო 0.13% (4/3,007 პაციენტი, სულ 7 შემთხვევა), ცხელება, ანემია, დაუზუსტებელი სისხლდენა, პოსტოპერაციული ჰემატომა, ჰემორაგიული თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლული, სისხლიანი განავალი და მელანომა 0.03%-ში დაფიქსირდა (1/3,007 შემთხვევა, 1 შემთხვევა).

მოულოდნელი გვერდითი მოვლენების სიხშირე მოხსენებული იყო 0.57% (17/3,007 პაციენტი, სულ 18 შემთხვევა) მიზეზობრივი კავშირის მიუხედავად, და მოხსენებული იყო 0.13% (4/3,007 პაციენტი, 4 შემთხვევა) ღრმა ვენების თრომბოზისთვის, სახსრების დისლოკაციისთვის, ართრალგია და ლურჯ-მწვანე ჩ. ჩხირი. ჭრილობის ინფექცია, ფარინგიტი, მიოკარდიუმის ინფარქტი, კარდიომიოპათია, გულის ფერმენტების მატება, სახის სიწითლე, გულის შეგუბებითი უკმარისობა, საშარდე გზების ინფექცია, ფსევდომემბრანული კოლიტი, ასთმა, ფილტვის შეშუპება და პლევრალური გამონაჟონი იყო თითოეული 0.03% (1/3, 007 პაციენტი, 1 შემთხვევა).  მათგან, მოულოდნელი გვერდითი მოვლენების სიხშირე, რომლებიც არ შეიძლება გამოირიცხოს ამ წამლისგან და მიზეზობრივი კავშირი იყო 0,07% (2/3,007 პაციენტი, სულ 2 შემთხვევა), ღრმა ვენების თრომბოზით და სახის სიწითლე 0,03% (1/3,007 შემთხვევა, დაფიქსირდა შესაბამისად 1 შემთხვევა).

(2) პათოლოგიური შემთხვევების ანალიზისა და შეფასების განმეორებითი კვლევის  შედეგი

კორეაში ამ პრეპარატის  გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინებებისა და ნებაყოფლობითი გვერდითი მოვლენების კომპლექსური შეფასების შედეგად, გვერდითი მოვლენის მოხსენების მონაცემებით ყველა პრეპარატის შესახებ, რომელიც დამტკიცებულია მარკეტინგისთვის კორეაში განმეორებით  კვლევის ბოლოს  შედეგებმა აჩვენა, რომ გვერდითი მოვლენები, რომლებიც დაფიქსირდა ყველა სხვა პრეპარატებისთვის უფრო მაღალი იყო, ვიდრე მანამდე. პრეპარატებთან დაკავშირებული სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი მოვლენებიდან, ახლად გამოვლენილია შემდეგი, თუმცა, ეს შედეგი არ ნიშნავს, რომ დამყარდა მიზეზობრივი კავშირი კომპონენტსა და შემდეგ გვერდით მოვლენებს შორის.

· მეტაბოლური და კვების სისტემა: დიაბეტი

· გულის სისტემა: წინაგულების ფიბრილაცია, გულის უკმარისობა, გულის გაჩერება

· სისხლძარღვთა სისტემა: ცერებრული ინფარქტი

· სასუნთქი სისტემა: ხველა, ასთმა, ლარინგიტი

· საჭმლის მომნელებელი სისტემა: დისფაგია, ნაწლავის პერისტალტიკის დარღვევა

· კუნთოვანი სისტემა: მოტეხილობები, ართრიტი, ართროპათია, რაბდომიოლიზი

· შარდსასქესო სისტემა: საშარდე გზების ინფექციები, შარდვის გამოყოფის დარღვევა, ქვები თირკმელში, შარდის ბუშტის კარცინომა, პროსტატის ჰიპერპლაზია

· სისტემური და შეყვანის ადგილზე დარღვევები: გრიპის მსგავსი სიმპტომები, პრეპარატის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, სტივენს ჯონსონის სინდრომი.

5. ზოგადი სიფრთხილე

1) თირკმლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები), რივაროქსაბანის კონცენტრაცია სისხლში მნიშვნელოვნად გაიზარდა (საშუალოდ 1.6-ჯერ), ხოლო FXa აქტივობის და პროთრომბინის დროის (PT) დათრგუნვა შესაბამისად გაიზარდა 2.0 და 2.4-ჯერ. ამან შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი.

2) კლინიკურ კვლევებში ლორწოვანიდან სისხლდენა (ცხვირის სისხლდენა, ღრძილები, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი, შარდსასქესო სისტემა და ა.შ.) და ანემია უფრო ხშირად აღინიშნებოდა რივაროქსაბანის ჯგუფში, ვიდრე K ვიტამინის ანტაგონისტების ჯგუფში ხანგრძლივი მიღებისას. ეს შეიძლება იყოს კარგი მეთოდი სისხლდენის არსებობის ან არარსებობის შესაფასებლად ჰემოგლობინის/ჰემატოკრიტის ტესტის მეშვეობით შესაბამის კლინიკურ შეფასებასთან ერთად ამ პრეპარატის გამოყენებისას. სისხლდენის რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში (იხილეთ თავი „3. სიფრთხილე“), სისხლდენისა და ანემიის ნიშნების და სიმპტომების გულდასმით მონიტორინგი უნდა ჩატარდეს. ჰემოგლობინის ან არტერიული წნევის გაურკვეველი მიზეზით შემცირების შემთხვევაში, მოძებნილი უნდა იქნას სისხლდენის კერა.

3) თუ პაციენტებში, რომლებიც ამ პრეპარატს იღებენ წარმოიშვა სისხლდენა, შემდეგი დოზა მიღება უნდა გადაიდოს ან მკურნალობა სათანადოდ უნდა შეწყდეს. ამ პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 5-დან 13 საათამდეა. სისხლდენის მართვა ინდივიდუალურად უნდა მოხდეს სიმძიმისა და ადგილის შესაბამისად. ფიზიკური კომპრესია (მაგ. მძიმე ეპისტაქსის დროს), ქირურგიული ჰემოსტაზი, რომელიც მოიცავს სისხლდენის კონტროლის პროცედურებს, სითხის ჩანაცვლებას და ჰემოდინამიკურ დახმარებას, სისხლის პროდუქტები (ერითროციტებით გამდიდრებული სისხლი ან ახლად გაყინული პლაზმა ანემიის ან კოაგულაციის მიხედვით) ან საჭიროების შემთხვევაში თრომბოციტები. საჭიროების შემთხვევაში შეიძლება გამოყენებულ იქნას სიმპტომური მკურნალობა.

თუ სისხლდენის შეჩერება შეუძლებელია ზემოაღნიშნული მეთოდებით, უნდა განიხილებოდეს სპეციფიური პროკოაგულანტების რევერსიული აგენტები, როგორიცაა პროთრომბინის კომპლექსის კონცენტრატი (Protrombin complex concentrate, PCC), აქტიური პროთრომბინის კომპლექსური კონცენტრატი  (Activate PCC, APCC, ან რეკომბინანტული ფაქტორი VIIa, procoagulant reversal agent. თუმცა, ამჟამად ამ პროდუქტების გამოყენების გამოცდილება პაციენტებში რომლების იღებენ რივაროქსაბანს ზალიან მწირია.

სავარაუდოდ  რომ პროტამინის სულფატი და ვიტამინი K გავლენას არ ახდენს რივაროქსაბანის ანტიკოაგულანტულ მოქმედებაზე.

არსებობს შეზღუდული გამოცდილება ტრანექსამის მჟავას განოყენებასთან დაკავშირებით და არ არსებობს გამოცდილება ამინოკაპრონის მჟავასთან ან აპროტინინთან დაკავშირებით პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ამ პრეპარატს. არ არსებობს მეცნიერული საფუძველი სისტემური ჰემოსტატიკური აგენტის დესმოპრესინის გამოყენების სარგებლისა ან გამოცდილების შესახებ იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ამ პრეპარატს.

4) სიფრთხილე უნდა გამოიჩინონ ამ პრეპარატის მიღებისას მწვავე კორონარული სინდრომის მქონე პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ ცალკე ასპირინს ან ასპირინს კლოპიდოგრელთან ერთად, არიან 75 წელზე უფროსი ასაკის ან  იწონიან 60 კგ-ზე ნაკლებს.

5) ვინაიდან ამ პრეპარატს არ აქვს ინტერვენციული კლინიკური კვლევების ჩატარების გამოცდილება  პაციენტების უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესაფასებლად, რომლებსაც უტარდებათ ქირურგიული ოპერაცია ბარძაყის ძვლის მოტეხილობის დროს,  მისი დანიშვნა არ არის რეკომენდებული. კლინიკური მონაცემები არაინტერვენციული კვლევებიდან იმ პაციენტებზე, რომლებსაც უტარდებოდათ ოპერაციები  ქვედა კიდურების მოტეხილობების, მათ შორის ბარძაყის მოტეხილობების დროს, შეზღუდულია.

6) თუ პაციენტი, რომელსაც გაუკეთდა ნეიროაქსიალური (ეპიდურული/ზურგის ტვინის) ანესთეზია ან ლუმბალური პუნქცია, იღებს ანტითრომბოზულ პრეპარატებს ემბოლიური თრომბის თავიდან ასაცილებლად, იზრდება ეპიდურული ან ზურგის ჰემატომის განვითარების რისკი და შეიძლება წარმოიშვას დამბლის ხანგრძლივი სიმპტომები. ეს რისკი შეიძლება გაიზარდოს ეპიდურული მუდმივი კათეტერების ან მედიკამენტების გამოყენებისას, რომლებიც გავლენას ახდენენ ჰემოსტაზზე. ის ასევე შეიძლება გაიზარდოს ტრავმული ან განმეორებითი ეპიდურული ან ლუმბალური პუნქციის დროს. საჭიროა მონიტორინგი ნევროლოგიური დარღვევების ნიშნებსა და სიმპტომებზე (როგორიცაა ფეხების დაბუჟება ან სისუსტე, შარდის ბუშტის ან ნაწლავის დისფუნქცია) და თუ ეს სიმპტომები გამოვლინდა, საჭიროა დაუყოვნებელი დიაგნოზი და მკურნალობა. ექიმებმა უნდა განიხილონ რისკები სარგებელთან შედარებით იმ პაციენტებში, რომლებიც იტარებდნენ ანტიკოაგულანტურ თერაპიას ნეიროაქსიალური პროცედურების ჩატარებამდე.

ამ პრეპარატის ერთდროული მიღების შემთხვევაში ნეიროაქსიალურ (ეპიდურული/სპინალური) ანესთეზიასთან ან ლუმბალურ პუნქციასთან ერთად, გათვალისწინებული უნდა იყოს ამ პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკა პოტენციური სისხლდენის რისკის შესამცირებლად. კათეტერიზაცია ან მოცილება, ან ლუმბალური პუნქცია სასურველია ჩატარდეს, როდესაც სავარაუდოდ ამ პრეპარატის ანტიკოაგულანტური ეფექტის არის დაბალი. თუმცა, ზუსტი დრო, როდის არის  ანტიკოაგულანტული ეფექტი საკმარისად დაბალი  ცალკეულ პაციენტებში არ არის ცნობილი.

(1) 10 მგ: მოხსენით ეპიდურული კათეტერი ამ პრეპარატის 10 მგ-ის ბოლო მიღებიდან მინიმუმ 18 საათის შემდეგ. კათეტერის მოხსნის შემდეგ მომდევნო დოზის მიღებამდე უნდა გავიდეს სულ მცირე 6 საათი. თუ პუნქციის დროს წარმოიშვა ტრავმა, არ მიიღოთ ეს პრეპარატი 24 საათის განმავლობაში.

(2) 15, 20 მგ: არ არსებობს ამ პრეპარატის 15 მგ ან 20 მგ დოზით  გამოყენების  კლინიკური გამოცდილება პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ნეიროაქსიალური (ეპიდურული/სპინალური) ანესთეზია ან ლუმბალური პუნქცია. ამ პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკური თვისებების გათვალისწინებით, გარე კათეტერი უნდა  მოიხსნას ბოლო დოზის მიღებიდან განსაზღვრული  დროის გასვლის შემდეგ, ეს დრო 15 და 20 მგ დოზის  ნახევარგამოყოფის პერიოდს მინიმუმ 2-ჯერ უნდა აღემატებოდეს (მაგ., სულ მცირე 18 საათი ზრდასრული პაციენტებისთვის და მინიმუმ 26 საათი ხანდაზმული პაციენტებისთვის); კათეტერის მოხსნის შემდეგ  პრეპარატი მომდევნო დოზის მიღებამდე უნდა გავოდეს არანაკლებ 6 საათი. თუ ტრავმა წარმოიშვა პუნქციის დროს, არ გამოიყენოთ ეს პრეპარატი 24 საათის განმავლობაში.

(3) 2,5 მგ: არ არსებობს კლინიკური გამოცდილება ამ პრეპარატის გამოყენებისას 2,5 მგ დოზით ასპირინთან კომბინაციაში ან ასპირინთან და კლოპიდოგრელთან კომბინაციაში პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ ნეიროაქსიალური (ეპიდურული/სპინალური) ანესთეზია ან ლუმბალური პუნქცია. ამ შემთხვევაში, თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორის მიღება უნდა შეწყდეს, როგორც ეს მითითებულია თანდართულ დოკუმენტში.

7) შეიძლება განიხილულ იქნას შესაბამისი პროფილაქტიკა კუჭ-ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების მქონე პაციენტებისთვის.

8) თუ საჭიროა ინვაზიური პროცედურა ან ქირურგიული ჩარევა, ამ პრეპარატის 10, 15 და 20 მგ  დოზების მიღება უნდა შეწყდეს პროცედურამდე მინიმუმ 24 საათით ადრე და 2.5 მგ მიღებისას პროცედურამდე მინიმუმ 12 საათით ადრე, თუ ეს შესაძლებელია, ექიმის კლინიკური დასკვნის საფუძველზე. თუ პაციენტს, რომელიც ერთდროულად იღებს თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორებს, დაგეგმილია ელექტიური ოპერაცია (elective surgery) და არ არის აუცილებელი ანტითრომბოციტული ეფექტი, თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორების მიღება უნდა შეწყდეს, როგორც მითითებულია შესაბამის დანართებში. თუ პროცედურის გადადება შეუძლებელია, სისხლდენის გაზრდილი რისკი უნდა შეფასდეს პროცედურის გადაუდებლობის შესაბამისად. ეს პრეპარატი ხელახლა უნდა დაინიშნოს რაც შეიძლება მალე ინვაზიური ან ქირურგიული პროცედურების შემდეგ, თუ კლინიკური გარემოებები იძლევა ამის საშუალებას და მიიღწევა შესაბამისი ჰემოსტაზი.

9) წინაგულების არასარქვლოვანი ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში თრომბოზის რისკი იზრდება, თუ ეს პრეპარატი შეწყვეტილია შესაბამისი ალტერნატიული ანტიკოაგულანტური თერაპიის გარეშე. თუ ამ პრეპარატის მიღება შეწყვეტილია პათოლოგიური სისხლდენის რისკის გარდა სხვა მიზეზების გამო, უნდა განიხილებოდეს სხვა ანტიკოაგულანტები.

10) უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი გულის ხელოვნური სარქველების მქონე პაციენტებისთვის. ამიტომ ამ პაციენტებისთვის ამ პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული.

რანდომიზებულ, კონტროლირებად კლინიკურ კვლევაში, რომელიც ადარებს ქსარელტოსა და   ანტიაგრეგანტულ თერაპიას, ეს პრეპარატი არ არის რეკომენდებული თრომბოზის პროფილაქტიკისთვის პაციენტებში, რომლებმაც ცოტა ხნის წინ გაიარეს აორტის სარქვლის ჩანაცვლება. ზემოაღნიშნულ კლინიკურ კვლევაში რივაროქსაბანის მიმღებთა ჯგუფში სიკვდილის, თრომბოემბოლიური მოვლენების, სიცოცხლისათვის საშიში ან ინვალიდობის გამომწვევი სისხლდენის ან ძირითადი სისხლდენის რისკი დაფიქსირდა.

11) უსაფრთხოება და ეფექტურობა არ არის დადგენილი ჰემოდინამიკურად არასტაბილური ფილტვის ემბოლიის მქონე პაციენტებში და პაციენტებში, რომლებიც საჭიროებენ თრომბოლიზურ პრეპარატებს ან ფილტვის ემბოლექტომიას. ამიტომ, ეს პრეპარატი არ არის რეკომენდებული ამ პაციენტებში, როგორც არაფრაქციული ჰეპარინის ალტერნატივა.

12) მწვავე კორონარული სინდრომის მქონე პაციენტებში შესწავლილი იყო ცალკე ასპირინის ან ასპირინის და კლოპიდოგრელის კომბინაციის გამოყენება, მაგრამ სხვა ანტითრომბოციტულ საშუალებებთან (მაგ., პრასუგრელი, ტიკაგრელორი და ა.შ.) ერთდროული გამოყენება არ არის შესწავლილი. არ არის რეკომენდებული ერთდროული მიღება (2.5 მგ დოზის).

13) პაციენტებში, რომლებსაც სჭირდებათ კარდიოვერსიები (cardioversion), ამ პრეპარატით მკურნალობა შეიძლება დაიწყოს ან გაგრძელდეს. თუ ადრე არ მკურნალობდნენ ანტიკოაგულანტებით, ეს პრეპარატი უნდა იქნას დაწყებული კარდიოვერსიამდე მინიმუმ 4 საათით ადრე ტრანსეზოფაგური ექოკარდიოგრამის (transszophageal echocardiogram) ადექვატური ანტიკოაგულაციისთვის. ყველა პაციენტი უნდა დარწმუნდეს, რომ პრეპარატი მიღებულ იქნა დადგენილი წესით კარდიოვერსიამდე. მკურნალობის დროისა და ხანგრძლივობის განსაზღვრისას მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული რეკომენდაციები ანტიკოაგულანტებით მკურნალობის ცნობილი გაიდლაინებიდან პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ კარდიოვერსია.

14) დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგული აგრანულოციტოზი. აცნობეთ ექიმს, თუ პაციენტს განუვითარდება ამ სერიოზული გვერდითი მოვლენის სიმპტომები (ლორწოვანის წყლულები პირის ღრუს ლორწოვანის ჩათვლით, მაღალი ცხელება, მძიმე დისფაგია (სტენოკარდია)). აგრანულოციტოზზე ეჭვის შემთხვევაში, უნდა განხორციელდეს შემდგომი გამოკვლევა (სისხლის დონის კონტროლი) და შესაბამისი ზომები (ამ პრეპარატის შეწყვეტა, სხვა პოტენციური მედიკამენტებით მკურნალობა, პაციენტის მონიტორინგი).

15) ჩატარდა კლინიკური კვლევა შეყვანის უსაფრთხოების შესაფასებლად პაციენტებში წინაგულების არასარქვლოვანი ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში, რომლებსაც ჩაუტარდათ კორონარული ჩარევა (PCI) და სტენტირება. ამ პაციენტებში ეფექტურობის მონაცემები შეზღუდულია.

არ არსებობს მონაცემები ინსულტის ან გარდამავალი იშემიური შეტევის მქონე პაციენტების შესახებ.

16) კანის რეაქცია

კანის სერიოზული რეაქციები, მათ შორის სტივენს-ჯონსონის სინდრომი/ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, დაფიქსირდა პოსტმარკეტინგულ კვლევებში, რომლებიც დაკავშირებულია ამ პრეპარატის გამოყენებასთან (იხილეთ ნაწილი 4. გვერდითი რეაქციები). ამ რეაქციების რისკი პაციენტებში ყველაზე მაღალი იყო მკურნალობის დასაწყისში. შემთხვევების უმრავლესობა დაფიქსირდა მკურნალობის პირველ კვირაში. თუ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციის სხვა ნიშნები გამოვლინდა ძლიერ გამონაყართან ერთად კანზე (მაგ. დიფუზური, მძიმე და/ან ბუშტუკები) ან ლორწოვანი გარსის დაზიანებები, ამ პრეპარატით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.

17) ამ პრეპარატის გამოყენება არ შეიძლება პაციენტებში მწვავე კორონარული სინდრომით, რომელთაც ანამნეზში აღენიშნებათ ინსულტი, გარდამავალი იშემიური შეტევა ან ორივე. შეზღუდული ეფექტურობის მონაცემების საფუძველზე მწვავე კორონარული სინდრომის მქონე პაციენტებში ინსულტის ან გარდამავალი იშემიური შეტევით ანამნეზში სავარაუდოდ, ამ პრეპატატით მკურნალობამ შეიძლება არ მოიტანოს სარგებელი.

18) არ არის შესწავლილი პრეპარატის გამოყენება პაციენტებში კორონარული არტერიის დაავადებით (CAD) ან პერიფერიული არტერიული დაავადებით (PAD), რომელთაც აქვთ ჰემორაგიული ან ლაკუნური ინსულტი ანამნეზში. ასეთ პაციენტებში პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული.

ვინაიდან, შესაბამისი კვლევა არ ჩატარებულა პაციენტებში კორონარული არტერიის დაავადებით (CAD) ან პერიფერიული არტერიული დაავადებით (PAD) იშემიური ლაკუნური ინსულტით ერთი თვის განმავლობაში ანამნეზში, ამ პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული ინსულტის შემდეგ პირველი თვის განმავლობაში.

19) პირდაპირი მოქმედების პერორალური ანტიკოაგულანტების DOACs (Direct acting Oral Coagulantes) გამოყენება ამ პრეპარატის ჩათვლით არ არის რეკომენდებული პაციენტებში თრომბოზით, რომელთაც ანამნეზში აქვთ ანტიფოსფოლიპიდური ანტისხეულების სინდრომის დიაგნოზი. კერძოდ, პირდაპირი მოქმედების პერორალური ანტიკოაგულანტებით DOACs მკურნალობა პაციენტებში, დადებითი შედეგებით, როგორც ლუპუსის ანტიკოაგულანტულ ფაქტორზე, ასევე ანტიკარდიოლიპინის ანტისხეულზე და ანტი-ბეტა-2 გლიკოპროტეინის ტიპის 1 ანტისხეულზე, შესაძლოა დაკავშირებული იყოს განმეორებითი თრომბოზის გაზრდილ რისკთან  K ვიტამინის ანტაგონისტებთან შედარებით.

6. ურთიერთქმედება

1) CYP3A4 და P-gp ინჰიბიტორები

ამ პრეპარატის ერთდროული გამოყენება ძლიერ CYP3A4 ინჰიბიტორებთან, როგორიცაა აზოლური სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებები (მაგ., კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი, პოზაკონაზოლი) ან აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებთან (მაგ., რიტონავირი), არ არის რეკომენდებული. ეს პრეპარატები არიან CYP3A4-ისა და P-gp-ის ძლიერი ინჰიბიტორები და შეიძლება გაზარდონ სისხლდენის რისკი პლაზმაში რივაროქსაბანის კონცენტრაციის კლინიკურად მნიშვნელოვან დონემდე გაზრდის (საშუალოდ 2,6-ჯერ) ხარჯზე, თუმცა, ფლუკონაზოლი, აზოლური სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატი, ნაკლებ გავლენას ახდენს რივაროქსაბანის ექსპოზიციაზე, როდესაც ისინი ერთდროულად მიიღება, ამიტომ მისი გამოყენება შეიძლება სიფრთხილით რივაროქსაბანთან ერთად მიღებისას.

(1)    კეტოკონაზოლი ან რიტონავირი

როდესაც ეს პრეპარატი დაინიშნა  კეტოკონაზოლთან (400 მგ. 1 ტაბ ერთხელ დღეში) ან რიტონავირთან (600 მგ 1 ტაბ. ორჯერ დღეში), რივაროქსაბანის საშუალო AUC შეადგინა 2.6-ჯერ და 2.5-ჯერ, შესაბამისად, ხოლო რივაროქსაბანის საშუალო Cmax იყო 1.7-ჯერ და 1.6-ჯერ, და შედეგად, ფარმაკოდინამიკური ეფექტი მნიშვნელოვნად გაიზარდა, რამაც შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი. ამიტომ, აზოლის სოკოს საწინააღმდეგო საშუალებებით (მაგ., კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი, ვორიკონაზოლი, პოზაკონაზოლი) ან აივ პროტეაზას ინჰიბიტორებით (მაგ., რიტონავირი) მკურნალობა არ არის რეკომენდებული პაციენტებში, რომლებსაც უტარდებათ ერთდროული თერაპია. ეს პრეპარატები წარმოადგენს CYP 3A4-ისა და P-gp-ის ძლიერ ინჰიბიტორებს და კომბინირებული მიღებისას ზრდის რივაროქსაბანის პლაზმურ კონცენტრაციას კლინიკურად მნიშვნელოვან დონემდე, რამაც შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი და გამოიწვიოს ღვიძლისა და თირკმელების კლირენსის შემცირება. მისმა გამოყენებამ შეიძლება მნიშვნელოვნად გაზარდოს სისტემური ექსპოზიცია.

(2) კლარიტრომიცინი

კლარიტრომიცინმა (500 მგ, 1 ტაბ. დღეში ორჯერ), რომელსაც აქვს ძლიერი ინჰიბიტორული მოქმედება CYP3A4-ზე და ზომიერი ინჰიბიტორული მოქმედება P-gp-ზე, ამ პრეპარატის საშუალო AUC-ს 1,5-ჯერ და საშუალო Cmax-ს 1,4-ჯერ ზრდის. კლარიტრომიცინთან ურთიერთქმედება შეიძლება არ იყოს კლინიკურად მნიშვნელოვანი პაციენტების უმეტესობაში, მაგრამ პოტენციურად მნიშვნელოვანი მაღალი რისკის მქონე პაციენტების ჯგუფისთვის.

(3) ერითრომიცინი

ერითრომიცინმა (500 მგ, 1 ტაბ. 3-ჯერ დღეში), რომელსაც აქვს ზომიერი ინჰიბიტორული მოქმედება CYP3A4-ზე და P-gp-ზე, გაზარდა ამ პრეპარატის საშუალო AUQfnd საშუალო Cmax 1,3-ჯერ შესაბამისად. ერითრომიცინთან ურთიერთქმედება შეიძლება არ იყოს კლინიკურად მნიშვნელოვანი პაციენტების უმეტესობაში, მაგრამ შეიძლება იყოს პოტენციურად მნიშვნელოვანი მაღალი რისკის მქონე პაციენტების ჯგუფში.

(4) ფლუკონაზოლი

ფლუკონაზოლი (400 მგ  1 ტაბ. ერთხელ დღეში), რომელსაც ჰქონდა ზომიერი ინჰიბიტორული მოქმედება CYP3A4-ზე, გაზარდა ამ პრეპარატის საშუალო AUC 1.4-ჯერ და საშუალო Cmax 1.3-ჯერ. მიუხედავად იმისა, რომ ფლუკონაზოლთან ურთიერთქმედება შეიძლება არ იყოს კლინიკურად მნიშვნელოვანი პაციენტების უმეტესობაში, ისინი შეიძლება იყოს პოტენციურად მნიშვნელოვანი მაღალი რისკის მქონე პაციენტების ჯგუფში.

2) CYP3A4 ინდუქტორები

ამ პრეპარატის და რიფამპიცინის, CYP3A4 ძლიერი ინდუქტორის, ერთდროული მიღებისას საშუალო AUC შემცირდა 50%-ით, ხოლო ფარმაკოდინამიკური ეფექტი შემცირდა 50%-ით. კრაზანასთან ერთდროული მიღებისას ეს ძლიერი CYP3A4 ინდუქტორი (მაგ., ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ფენობარბიტალი) ინიშნება სიფრთხილით.

3) ანტიკოაგულანტი

როდესაც რივაროქსაბანი (10 მგ, დღეში ერთხელ) და ენოქსაპარინი (40 მგ დღეში ერთხელ) კომბინირებული მიღებისას კოაგულაციის ტესტზე (PT, aPTT) არ შეინიშნება დამატებითი ეფექტი ანტიკოაგულანტი Xa-ს აქტივობაზე. ენოქსაპარინი არ ახდენს გავლენას რივაროქსაბანის ფარმაკოკინეტიკაზე.

სხვა ანტიკოაგულანტების ერთდროული მიღება ზრდის სისხლდენის რისკს, ამიტომ იგი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული.

4) არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები/თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები

რივაროქსაბანი 15 მგ და ნაპროქსენი 500 მგ კომბინირებული გამოყენებისას, კლინიკურად მნიშვნელოვანი სისხლდენის დროის შეფერხება არ შეინიშნებოდა, მაგრამ შეიძლება უფრო გამოხატული იყოს ფარმაკოდინამიკური პასუხი იდივიდულაური შემთხვევის შესაბამისად. ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა რივაროქსაბანისა და აცეტილსალიცილის მჟავას 500 მგ ერთდროულად მიღებისას.

კლოპიდოგრელს (საწყისი დოზა 300 მგ, შემანარჩუნებელი დოზა 75 მგ) და 15 მგ ფენტანილს შორის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა, მაგრამ პაციენტების ჯგუფში სისხლდენის გახანგრძლივება, თრომბოციტების აგრეგაციის, P-სელექტინის ან GPIIb/IIIa რეცეპტორის კონცენტრაციისგან დამოუკიდებლად.

თუ არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (აცეტილსალიცილის მჟავას ჩათვლით) და თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები ერთდროულად გამოიყენება, სისხლდენის რისკი იზრდება, ამიტომ იგი სიფრთხილით უნდა იქნას მიღებული.

5) ვარფარინი

ვარფარინიდან (INR 2.0-3.0) ამ პრეპარატზე (20 მგ) ან ამ პრეპარატიდან (20 მგ) ვარფარინზე გადასვლისას (INR 2.0-3.0), პროთრომბინის დრო/INR (ნეოპლასტინი) არის ადიტიური ჯამი (aPTT ეფექტები, კოაგულაციის ფაქტორი Xa აქტივობის დათრგუნვა და ენდოგენური თრომბინის პოტენციალი იყო ადიტიური, ამიტომაც შეიძლება შეინიშნოს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის 12-მდე გაზრდილი მნიშვნელობები)

ეს ტესტები შეიძლება გამოყენებულ იქნას ამ პრეპარატის ფარმაკოდინამიკური ეფექტების შესაფასებლად პრეპარატის შეცვლის დროს, რადგან ანტიკოაგულანტი Xa აქტივობა, PiCT და ჰეპ ტესტები არ მოქმედებდა ვარფარინზე. ვარფარინის შეწყვეტის მე-4 დღიდან ყველა ტესტზე (PT, aPTT, კოაგულაციის ფაქტორი Xa აქტივობის დათრგუნვა და ETP) გავლენას ახდენდა მხოლოდ ეს პრეპარატი. ვარფარინის ფარმაკოდინამიკური ეფექტების შესაფასებლად - შეფასებულია მიღებიდან 24 საათის შემდეგ, პრეპარატის შეცვლის დროს, სნშ (INR)  შეფასება ეფუძნება Ctrough-ს (რივაროქსაბანი) მიღებიდან 24 საათის შემდეგ.

ვარფარინსა და ამ პრეპარატს შორის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა.

6) სხვა

ეს პრეპარატი ძირითადად გამოიყოფა თირკმელების სეკრეციით, მათ შორის მეტაბოლიტების ჩათვლით, რომლებმაც გაიარეს CYP450 შუამავლობით (CYP3A4, CYP2J2) ღვიძლის მეტაბოლიზმი და გამოიყოფიან უცვლელი ნივთიერებების სახით P-gp/ძუძუს კიბოსადმი რეზისტენტული პროტეინის Brest cancer resistance protein (Bcrp)) გადამტანი სისტემის გამოყენებით. კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ან ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება არ დაფიქსირებულა რივაროქსაბანთან და მიდაზოლამთან (CYP3A4 სუბსტრატი), დიგოქსინთან (P-gp სუბსტრატი) და ატორვასტატინთან (CYP3A4 და P-gp სუბსტრატი) ერთდროული გამოყენებისას. ეს პრეპარატი არ თრგუნავს და არ იწვევს CYP isoform ძირითად იზოფორმებს, როგორიცაა CYP3A4.

7) ურთიერთქმედება კლინიკური გამოკვლევების მნიშვნელობებთან

რივაროქსაბანი გავლენას ახდენს კოაგულაციის პარამეტრებზე (PT, aPTT, Hep Test®), როგორც მოსალოდნელია მოქმედების მექანიზმით.

7. გამოყენება ორსულ და მეძუძურ ქალებში.

(1) ორსულობა: ორსულთა უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა ვირთაგვებსა და ბოცვრებზე აჩვენა გამოხატული დედის ტოქსიკურობა პლაცენტის ცვლილებებთან ერთად, რომლებიც დაკავშირებულია ამ პრეპარატის ფარმაკოლოგიურ მექანიზმთან (მაგ., ჰემორაგიული გართულებები), რამაც შეიძლება გამოიწვიოს რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. დიდი ტერატოგენეზის შესაძლებლობა არ იყო გამოვლენილი. რივაროქსაბანის შინაგანი სისხლდენის და პლაცენტური ტრანზიტის  რისკის გამო, ეს პრეპარატი უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს. რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალება ამ პრეპარატის მიღებისას.

2) მეძუძური ქალები: მეძუძური დედების უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში ეს პრეპარატი გამოიყოფა რძეში. ამიტომ ამ პრეპარატის მიღება შესაძლებელია მხოლოდ ლაქტაციის შეწყვეტის შემდეგ.

8. გამოყენება ხანდაზმულებში

პლაზმური კონცენტრაცია უფრო მაღალი იყო ხანდაზმულებში (65 წლის ასაკის ზევით) ვიდრე ზოგადად მოზრდილ პაციენტებში (მრუდის ქვეშ საშუალო ფართობის მნიშვნელობები AUC გაიზარდა დაახლოებით 1,5-ჯერ), ძირითადად თირკმლის კლირენსის და საერთო კლირენსის შემცირების გამო. ხანდაზმულებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის. სისხლდენის რისკი შეიძლება გაიზარდოს ასაკთან ერთად.

9. გამოყენება ბავშვებსა და მოზარდებში

ვინაიდან უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის 18 წლამდე ასაკის ბავშვებში და მოზარდებში, ამ პრეპარატის მიღება არ არის რეკომენდებული.

10. მკურნალობა დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში

დაფიქსირებულია 600 მგ-მდე დოზის გადაჭარბების იშვიათი შემთხვევები რჰემორაგიული გართულებების ან სხვა გვერდითი მოვლენების განვითარების გარეშე. 50 მგ ან უფრო მაღალი თერაპიული დოზის მიღებისას მოსალოდნელია პლაზმური საშუალო კონცენტრაციის შემდგომი გაზრდის ეფექტი შეზღუდული შეწოვის გამო. არ არსებობს სპეციფიკური ანტიდოტი, რომელიც მოქმედებს ამ პრეპარატის ფარმაკოდინამიკურ მოქმედების წინააღმდეგ. ნახშირის გამოყენება შეიძლება ჩაითვალოს რივაროქსაბანის ჭარბი დოზის შეწოვის შესამცირებლად. პლაზმის ცილებთან შეკავშირების მაღალი სიჩქარის გამო, მოსალოდნელია, რომ ეს პრეპარატი არ არის დიალიზ-დამოკიდებული, არ გამოთავისუფლდება დიალიზით.

11. გავლენა სატრანსპორტო საშუალების მართვასა და მექანიზმებთან მუშაობაზე

არ ჩატარებულა კვლევები, რათა შეფასდეს გავლენა ავტომობილის მართვასა და მექანიზმებთან მუშაობაზე.

დაფიქსირდა სინკოპე და ძილიანობა, რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს მანქანისა და მექანიზმების მართვაზე. პაციენტებმა, რომლებსაც აღენიშნებათ ეს გვერდითი მოვლენები, არ უნდა მართონ ავტომობილი ან არ უნდა იმუშაონ მექანიზმებთან.

12. კლინიკური კვლევის ინფორმაცია

ა. სატესტო პრეპარატი ნიუროქსბანი ტაბ. 20 მგ (რივაროქსაბანი) (GENUPharma Inc.) და საცნობარო პრეპარატი ქსარელტო ტაბ. 20 მგ (რივაროქსაბანი) (ბაიერ კორეა) პერორალურად აძლევდნენ ერთჯერადი დოზით ჯანმრთელ მოზრდილებს უზმოზე 2x2 ჯვარედინ კვლევაში და ამასთანავე სისხლში რივაროქსაბანის დონე გაზომილი იყო 38 სუბიექტში. როდესაც საცნობარო პრეპარატის Cmax იყო ლოგოტრანსფორმირებული და სტატისტიკურად დამუშავებული, შედეგები იყო შემდეგი: საშუალო სხვაობის 90% სანდო ინტერვალი იყო log0.8-დან log1.25-მდე ფარგლებში, რაც ადასტურებს ბიოეკვივალენტობას.

სახეობა		შედარებითი შეფასების ელემენტები		საცნობარო შეფასების პუნქტები
		AUG0-36 სთ (ნგ.სთ/მლ)	Cmax (ნგ/მლ)	Tmax (სთ)	T1/2 (სთ)
საცნობარო მედიკამენტი	ქსარელტო ტაბ. 20 მგ (რივაროქსაბანი) (ბაიერი კორეა)	2404±595	269.7±70.5	2.50 (0.50-4.00)	10.09±5.17
სატესტო პრეპარატი	ნიუროქსბანის ტაბ 20 მგ (რივაროქსაბანი) (გენუფარმა ინკ.)	2332±779	267.8±84.0	1.50 (0.50-6.00)	10.74±7.59
90% დამაჯერებელი ინტერვალი* (log0.8-log1.25)		log0.9079~0.9999	Log0.9185~1.0483	-	-
(AUCt, Cmax, საშუალო მნიშვნელობა±სტანდარტული გადახრა, Tmax; მედიან (დიაპაზონი), n=38) AUCt: არე პლაზმაში პრეპარატის კონცენტრაცია-დრო მრუდის ქვეშ Cmax: მაქსიმალური დაკვირვებული პლაზმური კონცენტრაცია Tmax: პიკური კონცენტრაციის დრო t1/2: ნახევარგამოყოფის ტერმინალური ფაზა * მიღებული საშუალო სხვაობის 90% სარწმუნო ინტერვალი ლოგოტრანსფორმირებული შედარებითი შეფასების ერთეულის მნიშვნელობები

B. ფარმაცევტული ეკვივალენტობის ტესტის სტანდარტების მე-7 მუხლის მე-2 პუნქტის მიხედვით, წარმოდგენილი იყო  სატესტო პრეპარატი ნიუროქსბანი ტაბ. 10 მგ (რივაროქსაბანი) და ნიუროქსბანი ტაბ. 15 მგ (რივაროქსაბანი) (გენუფარმა) და საცნობარო პრეპარატ ნიუროქსბანი 20 მგ. 20  (რივაროქსაბანთან) (გენუფარმა.) ხსნადობის შედარებითი მონაცემების დასადგენად.   ხსნადობის ნიმუში საკონტროლო პრეპარატის ექვივალენტური იყო. შესაბამისად, რელევანტური მონაცემებით დადასტურდა ბიოექვივალენტობა.

13. სხვები

უსაფრთხოების ფარმაკოლოგიური ტესტის, ერთჯერადი დოზის ტოქსიკურობის ტესტის, ფოტოტოქსიურობის ტესტსა და გენოტოქსიურობის ტესტზე დაყრდნობით, არ იყო გამოვლენილი რაიმე განსაკუთრებული რისკი ადამიანის ორგანიზმისთვის. განმეორებითი დოზის ტოქსიურობის ტესტის შედეგად დაფიქსირდა რივაროქსაბანის გადაჭარბებული ფარმაკოლოგიური მოქმედების ეფექტები. ვირთაგვებში, IgG და IgA პლაზმური დონეები ამაღლებული იყო კლინიკურად შესაბამის ექსპოზიციის დონემდე. გარდა ამისა, ცხოველებზე ჩატარებული ტესტების შედეგად დაფიქსირდა რივაროქსაბანის ფარმაკოლოგიურ მოქმედებასთან დაკავშირებული რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (მაგ. ჰემორაგიული გართულებები). პლაზმაში კლინიკურად რელევანტური კონცენტრაციებისას აღინიშნებოდა ემბრიო-ნაყოფის ტოქსიკურობა (დაგვიანებული/განვითარებული ოსიფიკაცია, ფერადი ბეპატური ფირფიტები), გაზრდილი ზოგადი ტერატოგენურობა და პლაცენტური ცვლილებები. გარდა ამისა, ვირთხებში პრენატალური და პოსტნატალური ტესტირების შედეგად დაფიქსირდა, დოზა რომელიც ტოქსიური იყო დედისათვის იწვევს ნაშიერების გადარჩენის შემცირება.

შენახვის მდგომარეობა ოთახის ტემპერატურაზე (1-30°C) შენახვა, მჭიდრო კონტეინერი

შეფუთვის ერთეული 30 ტაბლეტი /ფირფიტაზე  (30ტაბ. (10 ტაბ/ფირფიტა X3)

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

ასევე, იხილეთ: >ქსარელტო ტაბ. 10მგ N30