დოქსორუბიცინი აკორდი

შემადგენლობა: დოქსორუბიცინი

ფარმაკოლოგიური თვისებები: დოქსორუბიცინი წარმოადგენს ციტოტოქსიკურ ანტრაციკლინურ ანტიბიოტიკი

ჩვენებები: მწვავე ლიმფობლასტური ლეიკოზის, მწვავე მიელობლასტური ლეიკოზის, ქრონიკული ლეიკოზების, ჰოჩკინის და არა-ჰოჩკინის ლიმფომა, მრავლობითი მიელომის, ოსტეოსარკომის, ევინგის სარკომის, რბილი ქსოვილების სარკომის, ნეირობლასტომის, რაბდომიოსარკომის, ვილმსის სიმსივნის, სარძევე ჯირკვლების სიმსივნის, მათ შორის როგორც ადიუვანტური თერაპიის შემადგენელი ნაწილი ქალებში გაზრდილი აქსილარული ლიმფური ჯირკვლებით სარძევე ჯირკვლის პირველადი სიმსივნის რეზექციის შემდგომ, ენდომეტრიუმის, საკვერცხეების კიბოს, წინამდებარე ჯირკვლის, ფილტვების, კუჭის, თავის და ყელის, ფარისებრი ჯირკვლის, საკვერცხეების არასემინომატოზური სიმსივნის, საშარდე ბუშტის გარდამავალი სიმსივნის, პირველადი ჰეპატოცელულარული სიმსივნის მკურნალობა.

მიღების წესები და დოზები
დოქსორუბიცინი შეჰყავთ ძირითადად ინტრავენულად. ინტრავეზიკულური და ინტრაარტერიული ფორმა გამოიყენება მხოლოდ ჩვენებების მიხედვით. ინტრავეზიკულური ფორმა მიზანშეწონილია საშარდე ბუშტი ზედაპირული კარცინომის სამკურნალოდ ან ტრანსურეთრალური რეზექციის შემდგომ სიმსივნის რეციდივის პროფილაქტიკისთვის. ინტრაარტერიულ ფორმას ასევე იყენებენ ინტენსიური ადგილობრივი მოქმედებისთვის ზოგადი ინტოქსიკაციის შემცირების მიზნით.
უკუჩვენება
ჰიპერმგრძნობელობა დოქსორუბიცინის ან პრეპარატის სხვა კომპონენტებისადმი, სხვა ანტრაციკლინების ან ანტრაცენდიონებისადმი.
ორსულობა და ლაქტაცია.
ინტრავენულად – მოპერსისტირე მიელოსუპრესია, ღვიძლის მძიმე დაზიანება, გულის მწვავე უკმარისობა, გადატანილი მიოკარდის ინფარქტი, ძლიერი არითმია; პაციენტები, რომელთაც გაიარეს მკურნალობის კურსი დოქსორუბიცინის, დაუნორუბიცინის, ეპირუბიცინის, იდარუბიცინის ან სხვა ანტრაციკლინების და ანტრაცენდიონების კუმულატიური დოზებით.
ინტრავეზიკულურად - ინვაზიური სიმსივნეები, რომლებიც ვრცელდება საშარე ბუშტის კედლებზე, შარდგამომყოფი ტრაქტის ინფექციები, საშარდე ბუშტის ანთება.
ორსულობა და ლაქტაცია
დოქსორუბიცინის მოქმედება დამტკიცებულია როგორც ინ ვიტრო ასევე ინ ვივო. როდესაც დოქსორუბიცინი გამოიყენეს ვირთხებში განაყოფიერებამდე და შემდგომ, ლაქტაციის პერიოდში, პრეპარატმა ტოქსიკურად იმოქმედა როგორც ცხოველზე ასევე ნაყოფზე.
ორსულებში დოქსორუბიცინის გამოყენებამ შესაძლოა ზიანი მიაყენოს ნაყოფს. ქალები, რომლებიც იწყებენ დოქსორუბიცინის მიღებას ორსულობისას ან ორსულდებიან მკურნალობის პერიოდში, გაფრთხილებულნი უნდა იყვნენ პოტენციურ რისკზე ნაყოფის მიმართ.
დოქსორუბიცინი გამოიყოფა დედის რძეში. ქალებმა თავი უნდა შეიკავონ ძუძუთი კვებაზე დოქსორუბიცინით მკურნალობისას.